رسالت

در این وبلاگ ،اشعار و مطالب علمی و فرهنگی اینجانب آمده است .

رسالت

در این وبلاگ ،اشعار و مطالب علمی و فرهنگی اینجانب آمده است .

رسالت

به سایت شخصی اینجانب مراجعه شود
alirejali.ir

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب

۶۳ مطلب در مهر ۱۳۹۶ ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

گل های معطر

باسمه تعالی

برداشتهایی از زیارت جامعه

گل های معطر

چهارده معصوم گل های معطر جهان هستی هستند.برای اینکه از بوی گل بهره مند شوید ، باید به طرف آنها بروید.همانطوریکه زنبور به سراغ گل می رود و عسل ایجاد می کند، انسان ها نیز با تبعیت از دستورات الهی که توسط اهل بیت نشر می گردد ، می توانند سیر تکاملی خود جهت رشد و ارتقا را طی نمایند.با تبعیت از چهارده معصوم، انسان ها روی خوش و آرامش پیدا می کنند.در صورتی که پیروی از هوای نفس ، حد اکثر یک آسایش نسبی نصیب انسان می گردد.
     همانطوریکه با منحرف شدن زنبور به آب شکر ،خروجی آن به ظاهر عسل است ولی دیگر آن کیفیت و اثر بخشی خود را از دست می دهد.انسان ها نیز با تبعیت از هوای نفس خویش ،باعث نابودی خود در دو عالم می گردند.دیگر برای جامعه ، آن ارزش و اثر بخشی که افراد با تقوا ایجاد می کنند را ندارند.
  اهل بیت همانند باران می مانند.در هر سرزمینی مساعد باشد میبارند و فرقی بین زمین ها و تقسیم بندی کشور ها ندارند.حتی به خار ها هم می بارند و دسته بندی بین گل و خار ندارند.نعمت های الهی بر همه می بارد ، کافی است در مسیر آنها قرا گیریم و خود را در زیر سقف هوای نفس قرار ندهیم.

اگر خواهی سخن از علم و حکمت
برو در زن  سرای اهل عصمت
طبیب جان و دل باشند آنان
 شود روح و روان با دین در الفت



دکتر علی رچالی

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

علم و حکمت


اگر خواهی سخن از علم و حکمت
برو در زن  سرای اهل عصمت
طبیب جان و دل باشند آنان
 شود روح و روان با دین در الفت



  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

باسمه تعالی

برداشتهایی از آیات قرآن

کلیدهای موفقیت

صبر و تقوا از کلید های خوشبختی و موفقیت انسان ها می باشد. منظور از تقوا این است که انسان خدا را همیشه برای خود حفظ و ناظر بداند. حفظ خدا با صدق و راستی است.
   خدای متعال نور است و دنیا اطاق عمل است.اگر انسان بهترین جراح باشد ولی اطاق عمل نور  نداشته باشد ، امکان انجام عمل جراحی نیست.لذا باید در حفظ تقوا برای موفقیت کوشا بود.
    خداوند می گوید که اهل تقوا ، متواضع ، صبور ، سحر خیز ،خیر خواه و مطیع اوامر الهی هستند.اینان اهل انفاق و کمک به نیازمندان هستند.
    اهل تقوا خشم و غضب خود را فرومی برند و آنرا با زبان و عمل نشان نمی دهند و زود عکس العمل نشان نمی دهند.اینان همانند کوزه ای خامی که در کوره قرار می گیرند ، پخته می شوند.در برابر ناهنجاری ها مقاوم و صبور می گردند.روایت است کسی که غیظ خود را کنترل می کند ، مانند مجا هدی شمشیر بدستی است که در راه خدا جهاد می کند.
    انسان با تقوا خشم خود را با نرمی و خوش رویی
پاسخ می دهد.البته فرو بردن وخوردن خشم در ابتدا تلخ است ولی در انتها شیرین است.

مى رود ایمان و تقوا، در پی هر هرزگی
کبر و  پستی می برد ایمان ما در بندگی
شستشوی روح ما دانی نماز است و دعا
نفس دون افعی  بود،چون شهوت اندر زندگی

دکتر علی رجالی

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

Ali Rejali:

پنج کلید خوشبختی


امواجی که به ساحل برخورد می کنند، پس از گذشت سال ها، به آرامی و رفته رفته صخره های ساحلی را فرسایش می دهند و در جغرافیای مناطق ساحلی تغییراتی پدید می آورند.

 زندگی مشترک  نیز همانند ساحلی است که بر اثر رفتارها، گفتارها و گذشت زمان تغییر شکل خواهد داد. ممکن است چهره جدی زندگی مشترک تحسین برانگیز باشد و شاید هم بر اثر ضربه ها، ناملایمات و سوء رفتارها، تصویر کامل آن به شکلی ناخوشایند و تکه تکه شده درآمده باشد. در این مقاله ،راه هایی برای شادی بخشیدن به زندگی، برقراری صلح، رفع کاستی های موجود بین روابط زن و مرد، ارائه می گردد.

 روابط انسانی برای حرکت در مسیر پر پیچ و خمی که در پیش روی دارد به مقداری انگیزه نیازمند است. همکاری در زندگی مشترک ارزش والایی دارد. به آن توجه کنید و حس مشارکت، همدردی و همکاری را پرورش دهید.

- ببخشید و فراموش کنید

نخستین قدم برای تداوم بخشیدن به زندگی مشترک،بخشش و فراموش کردن خطاهاست ؛ می توان قضاوت نادرست را نادیده گرفت حتی اگر ناراحت کننده باشد. با گذشت  و فراموش کردن اشتباه ها می توان به همه چیز رنگ تازه ای زد. بی اعتمادی و آزردگی خاطر را از زندگی مشترک دور کنید. اگر نتوانید حفره هایی را که در چارچوب زندگی مشترکتان ایجاد شده اند، پر کنید پس از مدتی شالوده ی سست آن فرو خواهد ریخت. به خاطر داشته باشید که گذشت باید همراه با فراموش کردن خطاها باشد. در غیر این صورت، آتشی است که زیر خاکستر پنهان شده و سرانجام شعله ور خواهد شد. اگر نمی توانید خطاهای همسر خود را ببخشید و آنها را به دست فراموشی بسپارید دنباله این نوشته را رها کنید و به سراغ کارهای خود بروید...

- از حدس و گمان پیروی نکنید

آیا شما می توانید مقاله ای درباره همسر خود بنویسید و در آن به موضوع های مورد علاقه وی اشاره کنید ، دیدگاه فلسفی او و رؤیاهایش را شرح دهید؟ بدون بررسی ، چند سطر از مقاله را می توانید بنویسید؟ احتمالاً فکر می کنید که می شود حتی با چشمان بسته یک کتاب درباره همسر  خود نوشت! آیا فکر می کنید به این دلیل که مدت زیادی را با همسرتان زندگی کرده اید می توانید ذهن او را بخوانید؟ آیا پس از گذشت ماه ها، سال ها، امکان تغییر کردن عقیده او وجود ندارد؟ به طور مثال، ممکن است که او چند ماه پیش علاقه ای به مسائل مالی نداشته اما اکنون توجه خاصی به این مقوله دارد. پرسش هایی را برای شناختن علایق او مطرح کنید. سپس با توجه و دقت به پاسخ های او گوش دهید. به این ترتیب به حدس و گمان پشت می کنید و واقعیت را پیش رو خواهید داشت.

«حدس و گمان مانند موریانه ای روابط بین زن و شوهر را می خورد.»

- با یکدیگر سخن بگویید و قدر فرصت ها را بدانید

هیچ کس انتظار ندارد که یک ماشین بتواند با یک بار سوخت گیری مسافت نامحدودی را طی کند؛ روابط انسانی نیز بدین گونه اند. لازم است که از روابط انسانی نگهداری و مراقبت کرد و مخزن سوخت آن را همواره پر نگه داشت. زمانی را به استراحت کردن، زمانی را به حل مسائل و مشکلات  ، و زمانی را به برنامه ریزی برای آینده اختصاص دهید.

به طور مثال می توان چند ساعتی وظایف و تعهدات خود را کنار گذاشت و به تماشای آلبوم های عکس پرداخت و از مرور وقایع گذشته لذت برد.


- یک شریک خوب و فعال باشید

ما همیشه با شتاب به سوی وظایف اجتماعی و کارهای شخصی خود حرکت می کنیم و از بیان حس قدردانی و سپاسگزاری باز می مانیم ... در حالی که می توانیم با شریک زندگی خود بهتر رفتار کنیم. چرا به راحتی ناراحتی ها و بحران های کاری خود را بر سر او بریزیم؟

احترام گذاشتن به شریک زندگی، شیوه بسیار مؤثری برای تداوم بخشیدن به زندگی مشترک است اما در صورتی که فقط به کنار هم گذاشتن واژه ها محدود نشود؟ برای ستایش و سپاسگزاری، دلیل داشته باشیم و با تمام وجود او را تحسین کنیم. می توانید فهرستی از توانایی های همسر خود تهیه کنید. مطمئن باشید که بسیاری از آنها را فراموش کرده اید!

 گذشت باید همراه با فراموش کردن خطاها باشد. در غیر این صورت، آتشی است که زیر خاکستر پنهان شده و سرانجام شعله ور خواهد شد.

- تجربه های تازه را به زندگی خود اضافه کنید

مسیر غیر قابل پیش بینی و تازه ای را در پیش بگیرید.

همراه با همسر خود به دیدن مسابقه های ورزشی بروید.

هنگامی که در بازار فروش وسایل فنی قدم می زند در کنار او باشید.

به او نشان دهید که از بودن با وی لذت می برید. بدون هیچ دلیلی لباس مناسب و زیبا بپوشید و خود را بیارایید.

به او خاطر نشان کنید که برای خوشحال کردن او خود را آراسته اید.

یک فعالیت بدنی را انتخاب کنید که می توانید دو نفری آن را انجام دهید مانند دوچرخه سواری، پیاده روی  و ...

خلاصه این که روابط انسانی برای حرکت در مسیر پر پیچ و خمی که در پیش روی دارد به مقداری انگیزه نیازمند است. همکاری در زندگی مشترک ارزش والایی دارد. به آن توجه کنید و حس مشارکت، همدردی  و همکاری را پرورش دهید.


منبع تبیان

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

خورشید دلها

باسمه تعالی

برداشتهایی از زیارت جامعه

خورشید دلها

 پیامبر گرامی می فرمایند من خورشید دلها هستم ،آمده ام تا دلها را روشن و گرم کنم.چهارده معصوم، همگی خورشید دلها هستند.به امام رضا شمس الشموس گفته می شود، یعنی خورشیدی از خورشیدها.
      انسان ها نیز باید هر کدام خورشیدی از محبت و معرفت باشند.تا در دل مردم جا داشته باشند.عشق  نیز خورشید دل است.همانطوری که خورشید، جهان را روشن می کند.خورشید دل نیز ، دلها را به نور الهی روشن می کند.
   برای اینکه انسان ها خورشید دلها شوند ، باید خود را در شعاع نورانیت اهل دل قرار دهند تا بتدریج نورانی و در نهایت خود خورشیدی برای دلها گردند.لذا توصیه شده که با اهل سلوک و معرفت همنشین شویم تا به تدریج از آنها بهره گردیم.

صاحبان  فضل وعلم و معرفت
مظهر پاکی و اهل مغفرت
مردم اهل یقین در هر زمان
کی خطا کار و دچار  معصیت

دکتر علی رجالی

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

 دانی که چه چیز تا قیامت با توست

اعمال مفید تا نهایت با توست

علمی که شود چراغ و شمع دگران

با دادن سود بینها یت با توست

 

آرامش آدمی ،ز دین است 

اخلاق نکو،ورا نگین است

عقل و ادب و حیای انسان

منجی بشر،ز مکر و کین است 

 

بهشت فاسقان در این جهان است

بهشت زاهدان در لا مکان است

بهشت عاشقان اند ر دو عالم

جمال جان فزای دل ستان است

 

 ای کاش، که دلبسته ی دنیا نشو یم

ای کاش، غریق شهوت و جاه  نشو یم

گردیم صدیق و  مخلص و اهل سلوک

ای کاش، که بی قرار فردا  نشویم

 

 

زندگی در گذر و یک سفر است

آدمی رهگذر و همسفر است

آنچه می ماند از او ،یاد وی است

رنج خود ماند و او در گذر است

 

 

آنکه نبست بار خود،توشه ره چه می کند

توشه ره چه می بری ،مرگ خبر نمی کند

بار سفر تو بسته ای ،تا که شود نجات تو

هر که بود اسیر خود،بار سفر چه می برد

 

زندگی گاه چه شیرین به لب و کام من است

زندگی گاه پر از زیور و آن دام من است

زندگی  در گرو همت ماست ،می گذرد 

زندگی اندک و تنها اثر و نام من است

 

دانی که چرا ،ز دین گریزان شده اند

از ما دو سخن ،از این و آن یافته اند

گفتار و عمل دو گانه و بی مبناست

با مکر و دغل دین دگر  ساخته اند

 

 

 

سوال ساده ای دارم ،امیدم

من آیا زنده ام ،رویت ببینم

رخ زیبای چون ماه و قمر را 

کجایی دلبر و جان عزیزم

 

خرد افزون شود با جنب و جوشش

پژوهش موجب رشد است و بینش

تعالی بشر در فکر و تحقیق

شود حاصل ترا با کار و کوشش

 

از آن روز نفس و هوس اصل شد 

که ایمان و باور زما فصل شد 

غرور و تعصب به بیگانگان 

شعار مقدس بر این نسل شد 

 

از آن روز دشمن به ما چیره شد 

که دین و دیانت ز بن کنده شد 

چو ارزش به ضد خودش اصل شد 

ز فرهنگ چیز دگر عرضه شد 

 

 

 

با ترک گناه، دل شود شاد

با ذکر و دعا، حق کنی یاد

اعمال نکو، می شود ثبت

با تهمت و افترا، دهی باد

 

 

بهترین مرگ بشر،باشد  شهادت

بهترین هشدار می آید ز  فطرت

بهترین منزل،  سرای جنت است

بهترین اعمال ما ، دانی  عبادت

 

 

نمازی خوان چو مولا گر توانی

که تیر از پا کنند و خود ندانی

نماز بی حضور دل مخوان دوست

ندارد ارزشی و خود بدانی

 

 

تحمل کردن نادان زکات است

زکات عقل و از بهر نجات است

زکات علم در نشر علوم است

تعالی بشر اندر صفات است

 

 

 

ای کاش، که دلبسته ی دنیا نشو یم

ای کاش، غریق شهوت و جاه  نشو یم

گردیم صدیق و  مخلص و اهل سلوک

ای کاش، که بی قرار فردا  نشویم

 

 

آرامش ما، به ثروت و زور و زر و قدرت نیست

آرامش ما، در اثر خانه ی ویلایی با وسعت نیست

آرامش ما، در گرو  فهم  و کمال  و  ادب ا ست

جز یاد و عبادت خدا،  هیچ دگر مثبت نیست 

 

 

 بزرگان آبرو  یابند ، از اولاد و حکمت

حقیران آبرو دانند، اندر کسب ثروت

بود اموال از بهر رفاه و زندگانی

شهیدان آبرو دارند در روز قیامت

 

علم باشد، باعث  رشد  و  نمو  جان  ما

جهل گردد، موجب مرگ دل و احسان ما

علم باشد، چون حیات روح و افکار بشر

شرک باشد همچو بیماری، طلب درمان ما

 

 

ای اهل گناه و معصیت توبه کنید

ای اهل ثنا و معرفت ناله کنید

ای اهل سلوک و منزلت دریابید

ای اهل دعا و مغفرت ضجه کنید

 

 

 

آدم جاهل چو شیری بی سر است

شیر بی یال و کوپا ل  و ابتر است

خال کوبی بر بدن، بیهودگی است

کی نشان قدرت، اندر پیکر است 

 

 

زندگی گاه چه شیرین به لب و کام من است

زندگی گاه پر از زیور و آن دام من است

زندگی  در گرو همت ماست ،می گذرد 

زندگی اندک و تنها اثر و نام من است

 

 

مردان خدا ، به روی دلدار  خوش اند

مستان به می و صدا و یک تار خوش اند

نزدیک مشو به بی خرد ، در همه حال

افراد شقی، به ظلم  و پیکار خوش اند

 

 

منزلگه جسم، می شود در دل خاک

منزلگه روح، می شود  برزخ  پاک

چند  ماهی تو کنی رشد و نمو با مادر

این جسم ز خاک و می روی در افلاک

 

 

رزق پاک و مال باشد گر حلال 

نیست اندوه وغم و درد وملال 

می شود فرزند ، صالح، متقی 

مال بی ارزش بود وزر و وبال 

 

صبر باشد شاه کلید مشکلات
بی ادب در منجلاب و معضلات
رشد ما در صبر و در آداب ما

بی ادب کی نوشد از آب حیات

 

 

افسوس که عمر خود،به واهی طی شد

افسوس که بی ثمر، چو کاهی طی شد

دریاب تو هر لحظه و هر ثانیه عمر

دوران جوانی، به تباهی طی شد

 

 

 روح باشد ماندگار، و جسم  بی جان  می رود 

   عهد و پیمان  ماندگار ، و  عمر هر آن می رود 

علم باشد ماندگار، و ثروت از کف می رود

آنچه  ماند،کار خیر است، مابقی  دان  می رود

 

 

روح باشد ماندگار، و جسم  بی جان  می رود 

   عهد و پیمان  ماندگار ، و  عمر هر آن می رود 

علم باشد ماندگار، و ثروت از کف می رود

آنچه  ماند،کار خیر است، مابقی  دان  می رود

 

 

 

کاخ و ویلا   کی دهد ، آرامش روح و روان

مال و ثروت کی شود، خوشبختی پیر و جوان

 می دهد آسایش و لذت به ظاهر مر ترا

 رو به دنبال کمال و معرفت  در هر زمان

 

 

 معیار رفاقت، به محبت ، به وفاست

معیار لیاقت، ادب و عقل وصفا ست 

معیار سعادت، به سلامت به کمال

معیار شهامت، به جوانمردی ماست

 

 

سبب دلهره و غصه ای بی جا در چیست

   دل پریشانی  ما، بهر چه و اندر کیست

    دل ببر پیش خدا، تا که دهد تسکینت 

گر شود خانه ای دل، خانه ای حق، یک غم نیست

 

 

 اگر داری  توعقل و علم و دانش

اگر داری تو صبر و  حلم و بینش

چرا بی تاب و نا آرام و حیران 

توکل  کن،تو اندر کار و کوش




زکات چهره در پاکی نهان است
عفاف بانوان دری گران است
زنان را افتخار مرز و بوم است
رضای مادران کسب جنان است

 

 

 

 از بهر نجات، و شر شیطان

تقوا و عمل به شرع و قرآن

منجی بشر ز جهل و غفلت

ایمان و تمسک است به یزدان

 

 

غم مخور ، ناله مکن، راز مگو

  جز خدا ،دلبر و دلدار مجو

اکثرا غرق خود و امیال اند

   راه حق جو ،و مرو  ازهر سو

 

 

غم دل، با که بگویم ،که شود غم خوارم 

   غم دل ،جز به خدا ، کس نبرد از جانم

غم دل چیست ، که آزرده کند، احوالت

    غم دل ،دوری یار است، چرا در خوابم

 

 

گر بکاهی غم مردم، نبری رنج و عذاب

      گاه در عالم خاکی  و گهی وقت حساب

غم مردم، غم خود دان ،به علاجش پرداز

  تا که عمر است  گذار ، یک اثری بهر  ثواب

 

 

به بیراه کجا رفتم، ، ندانستم، ندانستم

نسنجیده سخن گفتم، ندانستم، ندانستم

به فکر این و آن هر گز، ندانستم، ندانستم

تهی از خلق و خو هستم ، ندانستم ،ندانستم

 

 

نظر کردم به حال یاغی و خویش

بدیدم بی وفایی را کم وبیش

نه قدرتمند غالب بر دل خود

نه ثروتمند در فکر دل ریش

 

 

نظر کردم به مردم، من کم و بیش

بدیدم فقر دو لت مند  و درویش

نه قدرت مند در فکر فقیر است

نه مسکین است اگه، بر خود و خویش

 

 

شعف و شور و شعور است  در این عید کهن

شادی و شهدو سرور است در این عید کهن

شهر تزیین به گل یاس و چراغ و شب بو است 

 وقت دیدار وحضور است در این عید کهن

 

 

 

سفره ی عید مزین به سماق و سمنو و سرکه 

 سنجد  و سبزه و سیر  و سبدی از سکه  

سبزه ماش وعدس،ارزن و ذرت، بینی

ماهی  قرمز و هفت  سین  به سر هر سفره 

 

 

فرزند و پدر با خرکی در بازار

بحث و نظر خلق بود دل آذار

ظلم و ستم هر دو براین خر باشد

داد از سخن مردم و کوی و انظار

 

 

در تولد بچه ای عریان بدی

دیگران خندان و تو گریان بدی

خوش به حالت، در زمان ترک ما

دیگران گریان وتو خندان بدی

 

 

بی کفایت بودن اصحاب کار

موجب افت و سقوط شهریار

گر مدیر لایق بود در کار خود 

باعث رشد و رضای کر دگار

 

 

روزگاری نظر اهل خرد گردش داشت

سخن و حرف بزرگان اثر و ارزش داشت 

دوستی معنی زیبای صداقت را داشت

کار ها یکسره با عشق و صفا چرخش داشت 

 

 

بد گمانی در رفاقت با بدان،  حاصل  شود

عقل و دین با  صالحان  ، کامل  شود

هر کسی همرنگ افکار رفیق،در بندنفس 

آدمی با کسب علم،  عامل  شود

 

 

دانی که ز زهر تلخ تر چیست

جز صبر و تحمل عدو  نیست

با صبر و تحمل است، ظفرها

پایان شب سیه، سفید است

 

 

تهمت مزن ای دوست گرفتار شوی

مردار خوری وبی جهت خوار شوی

غیبت اثر وضعی و روحی دارد

با انس به آن،  شقی و بیمار شوی

 

 

عقل و ادب و حیا، کجا رفت

شور و شعف و صفا، کجا رفت

اخلاق نکو همره دین کو

مهر و شفق و عطا، کجا رفت

 

 

حرص و حسد وغرور ، فرجام

نابود  کند  تو را سرانجام

با ترک گناه وشوق تقوی‌

آزاد شوی ز بند این دام

 

 

رسد آدمی بجایی، که به جز خودش نبیند

بکشد برادرش را، که حسد فرو نشیند

به خدا قسم که  هر گز،عطشش فرو نشیند 

عمل وخطا ى ما را، شه جان چو  روز بیند

 

 

آرامش آدمی، ز دین است

اخلاق نکو، ورا نگین است

عقل و ادب و حیا ى انسان

ناجی بشر، ز مکر و کین است

 

 

 

افتاد به چاه، چون خر همسایه

شد خاک روان، بر سر بیچاره

خر با لگد ش ، خاک عقب زد

خندید به تدبیر ،وچنین افسانه

 

 

دیر فهمیدم که دانش نیست در حمل کتاب

دیر فهمیدم زمان طى شد ومن در منجلاب

تا به کی غافل بمانم اندر این دنیای پست

دیر فهمیدم  که دنیا نیست چیزی جز سراب

 

 

ای  معلم  وارث  پیغمبران

بهره مند از سر حق ،در هر زمان

کیستی تو، صاحب فهم و کمال

رهنما یی می کنی، خلق جهان

 


زندگی کن با خضوع و مهربانی و صفا
زندگی کن با امید وبا توکل بر خدا

زندگی شیرین شودبا انتخاب همسری
زندگی کن با محبت هم به ظاهر هم خفا

 

 

من از نفسی که مى گردد عذاب خویش می ترسم

من از جاهل ، که مى گوید، ندارم کیش مى ترسم
ندارم ترسی از دنیا، که هر کس رفتنی  باشد 
"من از گرگی که مى پوشد لباس میش مى ترسم"

 

 

آشنایی مرتبط سازد تو را با یار خود

عشق آسان می کند همراهی پندار خود

تا ندانی فکر و احساس عزیز جان خود 

کی میسر می شود ،بیداری دلدار خود

 

 

در صدد باش، زدایی نظر و افکارت

در کمین باش، شناسی عمل و پندارت

چو کسی کرد نصحیت، تو مکن داد و فغان

زنگ ساعت که صدا کرد، کند بیدارت

 

 

دل اگر رنجیده شد، کی مى توان ترمیم کرد

آدمی چون رانده شد، کی مى  شود تعلیم کرد

در جوار حق شدن، تسلیم شرط لازم است

روح و جان یاغی بود، کی می  توان تسلیم کرد

 

 

 

گرقناعت پیشه کردی در امور زندگی

کی شوی محتاج مردم  در  امور  دنیوی

ای خدا ما را مکن محتاج خلقت روز وشب

گر چه ما غافل ز حقیم و امور  معنوی

 


دوستی با مردم از حد نگذرد

دشمنی با دشمنان از حد نرد

ممکن است روزی عیان گردد درون

دوستی یا دشمنی از دل رود

 

 

آنچه را طی می کنی، شد سر گذشت

تا که کردیم فکر، گفتند در گذشت 

این دو روز عمر دریاب ای بشر 

ظلم و جور ناکسان از سر گذشت

 

 

آزادی زن، به  حرمت و  عزت اوست

آزادی زن، به عفت  و عصمت اوست

در خلط و برهنگی وانظار که نیست

آزادی زن، به دانش  و حکمت اوست

 

 

ارزش زن به وفا و عفت است

ارزش مردان  به عقل و غیرت است

گر چه زیبایی و ثروت لازم است

لیک ارزش در تعبد ، عصمت است

 

ارزش زن، به حیا و عصمت است

ارزش زن، به وفا و عفت است

ارزش زن در حجاب و پاکی است

زندگی با همسری با غیرت است

 

 

 

از دامن زن مرد به معراج رود 

در دامن زن، نور خدا میر بود 

کعبه بشکافت، تا علی پا بنهد 

بر دامن زن، خالق هستی بدمد 

 

 

ناز هستی در وجود زن بود         

   عالم هستی، به بود زن بود

هدیه الله بر مردان بود                

 رشد انسان در صعود زن بود

     

             

ارزش زن به حیا و عصمت است              

   ارزش زن ، به وفا و عفت است

ارزش زن در حجاب و پاکی است         

  زندگی با همسری با غیرت است

     

                  

مردیعنی هم زبان و هم صدا          

    مرد یعنی  مشعل نور و صفا

مرد یعنی ،محرم راز و نیاز              

   مرد یعنی، همدم و مشگل گشا

 

ارزش مردان، به عقل و غیرت است

ارزش مردان، به حلم و رافت است

مرد را ارزش به علم و دانش است

ارزش مردان، تعبد ، حکمت است

       

 

            

ارزش زن ،به وفا و عفت است        

    ارزش مردان، به عقل و غیرت است

گر چه زیبایی و ثروت لازم است          

   لیک ارزش در تعبد، عصمت است

 

 

گفت مولایم علی، اوصاف مردان خدا

جملگی باشند، خورشید درخشان خدا
در سخن گفتن، خدا را یاد و آنها شاکرند 
در مصیبت صابر و دایم  به فرمان خدا

 

 

زهرا و  علی، که بهترین زوج جهان، از  ازل اند
الگو ى کمال و معرفت، در نظر ودر عمل  اند

از پرتوی آنها ، فلک و عالم هستی بر پاست

دشمن این دو ،شقی باشد و خار  و خجل اند

 


تا توانی بندگی را پیشه کن
در جوانی تا توانی توشه کن
تا بری در سن پیری بهره اش
در امور آخرت اندیشه کن

 

 

 

 

در جوانی زهد و تقوا پیشه کن

تا توانی  روح و جان را بیمه کن

تا که در پیری شود سرمایه ات

وقت هجرت می رسد،اندیشه کن

 

 

آن بلبل خوش نوای دمساز

آن همدم و دلبر سر افراز

روحش سوی جنت برین رفت

آن گوهر پاک و محرم راز

 

 

 گوهر عمر شما سرمایه است

فرصتی از بهر ما آورده است

در جوانی با عبادت خو نما

طاعت حق بهرتان پیرایه است

 

حق کودک بر پدر چندین بود
ازدواج و نام و درس دین بود
هست فرزند زینتی بر والدین
موجب آرامش و تزیین بود

 

این جهان با بندگی از آن توست
عاشقش گشتن بلای جان توست
چون که دنیا یک گذرگاهی بود
دل چرا بندی،مگر در شان توست

 

صبر و ایمان و کمک بر ماندگان

هر سه باشد از صفات صادقان

صبر انسان در سراشیب جهان

موجب رشد و کمال  بند گان

 

بهترین آیین و جشن بی نظیر
عید قربان باشد و فطر و غدیر
عید دیگر مبعث پیغمبر است

عید پاکی ها و عید دلپذیر

 

بهترین حاکم امین و عالم است
مجری عدل است و طرد ظالم است
اهل استغفار باشد  با یقین
بر دل و امیال  خود هم حاکم است

 

بهترین پشتوانه اندر زندگی
 کسب علم است و خلوص و بندگی
پاکی قلب و درون از هر خطا
دور می سازد ترا از خستگی
 

بهترین پاداش و نیکی در خفاست
چونکه بی منت بود ،کاری رواست
دور بودن از ریا ، دان احسن است
اجر و پاداشش از آن کبریاست

 

 بد ترین دشمن به ظاهر اصغر است
ترک آن ما را جهادی اکبر است
بدترین دشمن ترا خود خواهی است
  دل به یزدان گر سپاری  بهتر است

 

بهترین نعمت ترا عقل است و هوش
در مصاف جاهلان باید خموش
بهترین اخلاق دوری از جدل
جاهلان غافل ز درک و فهم و جوش





مکن تکیه بر عالم زور و زر
فریبنده است گردش چرخ دهر
تو رامی گذارند در خاک و قبر
تو  در فکر مالی و کاخ و گوهر

 

 

چرا حرص دنیا تو را کور کرد
تو را از عبادت بسی دور کرد
‌چرا غصه و غم خوری ای بشر
خدا رزق و روزی تو جور  کرد



خوابیده شود بیدار، با ذکر حقیقت ها
پندت نشود ضایع،با حرف و نصحت ها
خوابیده نما هرگز،بیدار نمی گردد
سعی تو شود واهی، با پند و حکایت ها





شیطان هوسش هر آن،غلاده کند ما را
هر لحظه کشد سویی،سجاده برد ما را
گر پیشه شود تقوا،در محضر حق باشی
  علم لدنی در جان،   افزوده شود ما را



قدرت آن نیست، گهی ظلم و گهی فتنه شود
قدرت آن نیست که همواره لبان  بسته شود
قدرت آنست که در سایه ای آن محرومان
به نوایی برسند و  دل و جان شسته شود





دوستی با مردم اهل دل و با معرفت
می کند تامین تو را در عالم و در آخرت
دوستی بامردم بی دین و بی ایمان بسی
می برد هر دم  تو را در نکبت و در معصیت

ای بشر عاقبت عمر بسی دشوار است
چون اجل سر برسد محکمه و اقرار است
پس چرا روز وشب خویش تباه و لجن است
وقت کم باشد و ره توشه کم و اجبار است

 

 

تا به کی چرخد زبان اندر دهان
دائما غیبت کند بر این و آن
روح تو خواهان حق هر آن و دم
حق ببیند خدعه و ظلم و فغان



بد گمانی در رفاقت با بدان،  حاصل  شود

عقل و دین با  صالحان  ، کامل  شود

آدمی همرنگ افکار رفیق و بند نفس

هر کسی با کسب علم ، عامل شود

 

 

روزگاری نظر اهل خرد ارزش داشت
سخن و حرف بزرگان اثر و جوشش داشت
دوستی معنی  زیبای صداقت را داشت
کارها یکسره با عشق و صفا چرخش داشت



خوابیده شود بیدار، با ذکر حقیقت ها
پندت نشود ضایع،با حرف و نصیحت ها
خوابیده نما هرگز،بیدار نمی گردد
سعی تو شود ممکن ، با پند و حکایت ها



نگه کردم به حال دزد و درویش
ندیدم حاصلی را من کم و بیش
نه درویشی که غالب بر دل خود
نه دزدی را که آگه گشته بر خویش

 

 

مى رود ایمان و تقوا، در پی هر هرزگی

کبر و  پستی می برد ایمان ما در بندگی

شستشوی روح ما دانی نماز است و دعا

نفس دون افعی  بود،چون شهوت اندر زندگی

 

 

کاش می شد  ظلم و تزویر  و ستم یا هر  جفا

جملگی می شد برون از نفس و هر قلب سیاه

واندر آن یکرنگی و مهر و خوشی جا می گرفت

همچو عاشق در مسیر دیدن  و سیر خدا

 

سفره ی عید مزین به سماق و سمنو و سرکه 

 سنجد  و سبزه و سیر  و سبدی از سکه  

سبزه ماش وعدس،ارزن و ذرت هست

ماهی  قرمز و هفت  سین  به سر هر سفره 

 

نظر کردم به مردم، من کم و بیش

بدیدم حال  دو لتمند  و درویش

نه قدرتمند در فکر فقیر است

نه مسکین است اگه ز همدرد خویش

 

دردانه  دهر  و  نکته  پرداز

روحش سوى حق بود به پرواز

از سوز جگر گلایه نا کرد

آن یار  شفیق و محرم راز

 

خانه ی بی مهر کی یک خانه است
خانه ی بی عشق،همچون لانه است
گر شود خانه بنا بر مهر و عشق
پایدار و محکم و
 جانانه است

 

در جدل پرهیز کن ای با خرد
آن تجارت نیست چون داد و ستد
جهل و نادانی بلای جان ماست

با جدل عز و کرامت می رود

 


      رهزن ایمان تو اعمال توست

همره روز جزا افعال توست
آنچه کشتی ،می کنی آنرا درو
گر نباشد توشه ای،اشکال توست

 

 

به نام خداوند ختم رسل
محمد فر ستاده ی ذات کل
خداوند کیهان و پنهان و نور

هدایت گر ماه و خورشید و گل

 

چرا حرص دنیا تو را کور کرد
تو را از عبادت بسی دور کرد
مکن تکیه بر عالم زور و زر
نهایت شوی  خاک و مغرور کرد


ای معلم،صادق و پرهیزکار
چیستی تو،مظهر زهد وقار
صاحب فهم و کمالی و هنر
جانشین ذات پاک کردگار

 

ای معلم،ای منادی بشر
مردمان را رهنما و راهبر
کیستی تو،هادی و الگوی ما
صاحب زهد  و کمالی و اثر

 

ای معلم،صادق و پرهیزکار
کیستی تو،مظهر زهد وقار
صاحب فهم و کمالی و هنر
میدهی آگاهی و دل را قرار

 

 

ای معلم چشمه ی فیض خدا
می درخشی همچو مصباح الهدی
ای تو گنج فضل و دریای گهر
  جان فشانی می کنی،   ای رهنما

 

 

جهل و نادانی ، نهایت ذلت است
علم و آگاهی ، کمال و عزت است
فضل و دانش بی حد وبی انتهاست
   وجب رشد و کمال و قدرت است

 

گر که تقوا رخت بندد از بشر
باعث اندوه و حزن است و ضرر
عامل کسب کمال و منزلت
دور گشتن از گنه ، با هر نظر

 

هنر آنست که در اوج توان، گیری دست
قشر محروم نگردد به نظر خوار و پست
ذلت آنست که کوچک شمری مردم را
عزت آنست که خدمت بکنی تا جان هست

 

شادی در خلق اثر،کشف حقایق باشد
شادی درمهر و نوازش به خلایق باشد
شادی آن نیست گهی عربده و گه فریاد
شادی در کشف توان  ،رشد علایق باشد

 

همسرم در سالگرد فوت زهرا در گذشت

روح پاکش در جوار اولیا محشور گشت

نوزده شب را به بستر آرمید و ناله کرد

دار فانی را وداع  و چشم  بر  دنیا ببست

 

چرا حرص دنیا تو را کورکرد

مکن تکیه بر آن،که دل تور کرد
 فریبنده است چرخ گردون و دهر
تو را از عبادت بسی دور کرد

 

آن بگو از بهر مردم در نخست
کز برای تو همان آید درست
کار مردم را به سان کار خویش
گونه ای انجام ده در شان توست

 


مجلس شادی بی فسق و فجور
رابط قلب است با دریای نور
مجلس کفر و گناه و ضد شرع
موجب اندوه و خسران وغرور 

 

بهترین پشتوانه اندر زندگی
کسب علم است و خلوص و بندگی
ای خدا بنما عطا از لطف خود
دورمان کن از غم و افسردگی

 

  

صداقت اگر پیشه گردد تو را

ببینی  محبت،صفا و وفا
 ‌
هر آنکس که انصاف راپیشه کرد

بود اجر و پاداش آن ارتقا

 

ای بلبل خوش نوای دمساز
ای گوهر پاک و همدم  راز
چون نام تو را پدر نهادند
  مهر تو کنم همیشه ابراز

 

ای گوهر و اشک چشم فرزند
ای مایه ی افتخار و دلبند
الگوی منی تو در همه عمر

همواره دهی پدر مرا پند

 

 

توراحسن خلق است ،شرط خضوع
چو مردان حق، در سجود و رکوع
که ترک جدل ، حکم عقل و نکوست
 بجو رشد خود،در تواضع،خشوع
   

تو با مردم مومن و راستگو
که دارند ایمان به یزدان بگو
ببخشا به مردم تو انفال را
بجز حرف حق،چیز دیگرمگو

 

بپرهیز از فاسقان دو رو
سفارش کنم،مردم راستگو
بپر هیز از جاهل و بی خرد
منافق بود خاین و زور گو

 

چو آلوده گشتی به کار خطا
بکن توبه و رو به سوی خدا
عبادت به نزد خدای کریم
تو را دور می سازد از هر بلا

 

تو را همنشینی اهل یقین
سفارش شده بر همه مسلمین
تو را دور می سازد ازاشتباه

رفیق فهیم و صبور  و امین

 

نشان برادر به آیین و کیش
بود حب و احسان به اقوام و خویش
کمک بر فقیران و درماندگان
فزونی دهد مال و اموال بیش

 


به نام خداوند روح و روان
خداوند جان و خدای جهان
نباشد جز او لایق این ندا
سر آغاز هر کار در هر زمان

 

به نام خداوند روزی رسان
دهد رزق ما هر زمان هر مکان
توکل بر او هست ما را کمال
که نامش بود ورد پیر و جوان

 

 گرم کن تو خانه را با رفت و شد
انتظار مادر است از رنج خود
او تو را پرورد با غم خوردنش
اجر مادر را کسی قادر نشد

 

 دوستی یا دشمنی دارد حدود
می شود روزی عیان ،  افکار زود
سعی کن از خویشتن آیی برون
تا که گویند آفرین و صد درود

 


تعالی بشر اندر خضوع است
علاج واقعه قبل از وقوع است
عروج آدمی در پاکی نفس
به تسبیح خداوند و خشوع است

 

تذکر باعث رشد و فلاح است
چو امر و نهی منکر هم مباح است
خوشا آنان که دارند وسعت دل
تذکر عامل  رشد و صلاح است 

 

همدلی حاصل یک عمر صداقت باشد

حاصل همرهی و مهر و رفاقت باشد

درک یکدیگر و ترک جدل و حرمت هم

باعث قوت و تحکیم و سعادت باشد

 

 

همدلی نیست بجز نفی درون
نفی امیال خود و حفظ زبون
دادن شخصیت و عفو و گذشت
سبب درک هم و ترک جنون

 

آه مظلومان اگر گیرد تو را
  نیست جای شکوه از مهرخدا
می کند نابود هر کاشانه را
چون که باشد بی پناه وبینوا

 

تا به کی غیبت کنی بر این و آن

تا بدست آری تو مالی در جهان
مال  دنیا کی کند مارا رها 

حرص دنیا خنجری بر روح و جان


کی کند بی آبرو یک زندگی
عزت انسان به تقوا ، بندگی
علم و ایمان، عامل رشد بشر
مانع پستی و هر آلودگی

 

 

توصیه بر اهل مسجد اهل دیر
دعوت مردم به تقوا کار خیر
تا توانی دست محرومان بگیر
ابتدا اقوام  وآنگه دست غیر

 

 



آنچه بالا می رود اذکار توست
آنچه با خود می بری افکار توست

در جهان ماند فقط نامی زتو

آنچه داری در جهان، آثار توست

 

هر کسی نالد ز وضع و حال خود
چون گرفتار دل و امیال خود
شهوت انسان نمی گردد خموش
چون تنوع می دهد اشکال خود

علم باشد، باعث  رشد  و حیات  جان  ما

جهل گردد، موجب مرگ دل و حرمان ما

نفس  باشد علت گمراهی و اغفال ما

ذکر  گردد باعث آرامش و درمان ما

 

دانی چه کند همسرتان  را خوشحال

قدر زحمات وی بدانی همه حال

یک شاخه ی گل هدیه کنی با احساس

تسخیر شود دلی که سخت است و محال

 

 

محبت کن به اهل علم و تدبیر

به مردم کن تو نیکی بهر تاثیر

بیاموز آن به مشتاقان دانش

مگو راز خودت بر اهل تزویر

 

 

 خواب گردد موجب آرامش روح و روان

لیک گردد، باعث غفلت برای انس و جان

نیست تکلیفی تو را در حالت رفتن به خواب

خواب باشد فرصتی، تا جسم باشد در امان

 

 

شیر شیر است،گر چه باشد در قفس
پیر  میر است،گر چه باشد کم نفس
پیر پیر است،گرچه باشد همچو شیر
میر شیر است،می دهد فرمان به کس

 


هر کسی دردی به ما افزود و رفت
غم درون دل فزون بنمود و رفت

 ای رفیقان تا به کی ظلم و ستم
هر کسی زخم زبانی زد و رفت

 

غم و غصه کند عمر تو را کم
تکبر  علم تو را می دهد  سم
دروغ است ضد رزق و روزی تو
بود بخشش بلا گردان ما هم

 


گناهان می شودبا توبه معدوم
رذالت می کند ، الطاف  مختوم
کند حسن عمل را ضایع غیبت
شود عقلت بدست خشم مسموم

 

 

دانی که هر آنکه  می رود پیر نگردد

دانی که زمین ز خوردنت سیر نگردد

تا جسم من و جسم تو در خاک نهادند

گر جان به تنت هست، بدان دیر نگردد

 

گر اهل سلوکی و نیایش با هو

بسیار مخور،فاش مکن، اندک گو

با اهل خرد، اهل قلم، هم ره شو

تا فکر و عمل ، جهت بگیرد با او

 

 

دوست باشد، هم زبان و با خدا
محرم راز و بود مشگل گشا
مچ نگیرد ،بلکه گیرد دست تو
همدم و یار و رفیق و هم نوا

 

آدمی با مغز تنها ، نیست کامل در  جهان

پسته و بادام  هم  ،مملو ز مغز است اندر آن

معرفت همراه با ، ایمان و ادراک و شعور 

می برد انسان تو را بالا به هر جا ومکان

 

 آنچه بینی، می شود گفت، واقعیت

آنچه باشد، می توان گفتا، حقیقت

آنچه بینی، آنچه باشد، کی برابر

عدل و انصاف است  معیار قضاوت

 

مرد یعنی، هم زبان و هم صدا 

مرد یعنی، مشعل نور خدا

مرد یعنی، محرم راز و نیاز 

مرد یعنی، همدم و جانش فدا

 

 

ناز هستی در وجود زن بود

عالم دنیا ، به بود زن بود

هدیه ی الله بر مردان بود

رشد انسان در صعود زن بود


 یار یعنی، عشق، هستی ، زندگی

عاطفه، مهر و وفا ، دلدادگی

همد م خوب و انیس جان و دل

پاک و خالص، خالی از  آلودگی



محبت بر فقیر و مستمندان         

رضای حق بود از بهر انسان

کمال آدمی در دستگیریست        

 کمک اول نما بر خویشوندان


   روح باشد ماندگار، و جسم  بی جان  می رود 

   عهد و پیمان  ماندگار ، و  عمر هر آن می رود 

علم باشد ماندگار، و ثروت از کف رفتنی است

آنچه  ماند،کار خیر است، مابقی  دان  می رود


ترحم بر بدان  باشد ستم چند
به نیکان کن ترحم،همچو دلبند
شفاعت بر عدو و خصم جانها
بود جوری فراتر ز آنچه در بند


گر نهی پا بر دل و امیال خویش

کی نهی پا بر دل امثال خویش

گر کنی دل را سرای شاه جان

کی شوی شرمنده از اعمال خویش


با مال و مقام ، خود نگیری مردی
در کار و عمل ، فتاده گردی مردی
ارزش به مقام و ثروت اندوزی نیست
با ثروت خود ، دست بگیری مردی


گر نفس مهار و خود بجویی مردی
گمراه شوی و خود بیابی مردی
عزت به ریا و شهرت و زور که نیست
گر پست کنند و هست گردی مردی



گر فهم کنی و خود شناسی مردی
گر خوار شوی و خود نبازی مردی
مردی نبود ، به مال خود بالیدن
گمراه شوی و خود بیابی مردی


گر غره شوی و خود پرستی، مستی
گر ظلم کنی به مردمان ، تو پستی
زنده است بشر، به پاکی روح خودش
گر رحم کنی و مهر جویی ، هستی



گر ظلم کنی به ناتوان ، نا مردی
گر فتنه کنی به این و آن ، نامردی
افتاده به چاه ، گر توانی دریاب
آزرده کنی تو دیگران ، نامردی


زیبا یی ما به صورت و چشم که نیست
 جراحی عضو در پی رسم  که نیست
 زیبایی ما به پاکی روح و دل است
پر کردن ذهن از  شک و  خشم که نیست


گر به دنبال خدایی، نتوان دید به چشم
چشم جان خواهد و عشق ازلی با دل رحم
نتوان وصف خدا کرد که او بی همتاست
حق که با توست ، اگر جان و دلت گوید چشم


تا توانی کن زبان، در بند خود ، اندر دهان
می زند آتش به عالم، می کند ویران جهان
آن چو تیراست در کمان، باید نگردد آن رها
چون رها گردد به ناحق، می خورد بر این و آن



عجب شوری به پا کرده شهادت
شهید دشت صحرا با رشادت
کند محسن دگرگون حال ما را
نصیبش شد شهادت در اسارت




   


شهید دشت و صحرا با رشادت

عجب شوری به پا کرد تا قیامت

به پا کرده عزا اندر عزا یی

 شهادت شد نصیبش در اسارت



    جمعی به دعا و ذکر و حکمت              

 خواهان کمال و علم و عزت

جمعی به ریا و خدعه و زور

دنبال مقام و پست و شهرت



حسادت بدترین خوی و مرام است
بدان کار سفیهان و عوام است

بود سر چشمه ی کبر و گناهان

زدن خنجر به روح و جان حرام است



بدان دنیا چو بحری پر ز طوفان
تلاطم دارد و آسیب و خسران
به مقصد می رساند کشتی عشق
اگر داری تو صبر و عقل و ایمان


آدمی پنهان شود زیر زبان 

لب گشاید می کند آنرا عیان

گر بخواهی معرفت خاموش باش

این زبان شمشیرجان است و روان


این قطار زندگی ،  روزی به پایان می رسد

این سفر کوتاه باشد، چون به سرعت می رود
هر کسی روزی سوار این قطار است بی درنگ 

عاقبت آید اجل، چون  جان هر کس می برد



مست معشوقم و مست می ناب

می دنیا نکند جان بشر را سیراب

مست انگور و شراب دنیا

موجب رنج و گناه است و عذاب



همدلی از همزبانی بهتر است
در قیاس آن اکبر و این اصغر است
این زبان همسان شمشیر دو لب
گاه می گوید سخن گه خنجر است

باز در این چرخ زمان ، حا ل ما
گشته اسیر دل و امیال ما
یار نما لطف خودت بر حقیر
تا که به پایان برسد ، سال ما



نفس باشد موریانه در بدن

می خورد دل را درون جسم و تن

خالی از تقوا اگر گردد بشر

نیست آرامش برای مرد و زن


مکن تکیه بر عقل تنها،  بشر
شود موجب کبر و اندوه و شر
اگرعقل تنها شود رهنما
نبینی تو حق را ورای نظر


مکن تکیه بر مال و زور و نفر
اگر می توانی از آن کن حذر
شوی خوار گر تکیه بر آن کنی
بود سخت این امتحان بر بشر


مکن تکیه بر قدرت و جا و زر
فریبنده است گردش چرخ و دهر
نکرده وفا بر کسی تا کنون
ندارد بجز زحمت و درد سر


مکن تکیه برقدرتت ای بشر
که قدرت فریبنده و پر خطر
چو تقوا نباشد مرو سوی آن
که باشد تو را مانعی و  سپر






خاک باشد موجب ایجاد ما
آدمی رزقش زخاک است و لا
می برند او را نهایت سوی خاک
پس چرا غصه خوری در این سرا


 در جان ودلم جواهر و راز بسی است
اما چه کنم همدم و همراه خسی است
دایم به تباهی و خطا سوق دهد
با دل چه کنم که تابع هر هوسی است



یک عمر سفر کردی و غافل بودی
آسوده گذر کردی و کاهل بودی
دریاب دو روز آخر سیر و سفر
دنیا نکند وفا و جاهل بودی



الهی سینه ای ده پر ز حکمت
ببینم راز و اسراری ز خلقت
ندارم جز خدا، یار و پناهی
زبانی ده که گویم شکر نعمت


گر بگردد آب دستی از طلا
جای آن دانی که با شد در کجا
کسب علم و معرفت کن ای بشر
گر بخواهی کرسی عرش و سما



مرنجان هر آنکس که زحمت کش است
تفقد،تعلم ،ترحم نیازو همه دلکش است
نباشد سزاوار لطف و عنایت کسی
هر آنکس که ‌آدم کش و سر کش است


چو خواهی دو دنیا بگردد شکر
تو مشکن دل مادر و هم پدر
نخواهند جز ، حرمت اندکی
دعا می کنند تا نبینی خطر



محبت بر جوانان کن تو هر چند
سپس او می شود همراه و دربند
غلامان با حقارت دور گردند
بکن دربند را مسرور و خرسند



[ ]

زندگی بازی است در کون و مکان
سر نوشت ما بود سر ی نهان
عاقبت مخفی بود در زندگی
کس نداد ختم راه و ختم جان



زندگی سرشار از برد است و باخت
گاه بر وفق و گهی باما نساخت
زندگی بازیست از دید خدا
گاه شیرین و گهی بر ما بتاخت




اگرعشقی بود، آن عشق مولاست       
  اگر نوری بود، آن نور والاست
اگر اشکی بود، آن اشک شوق است          
   شفای باطن و بیداری ماست


سراینده دکتر علی رجالی

 

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

خون به دلم ، ای مه تابان ، چرا

    رخ ز همه مخفی و پنهان ، چرا

دیده ای  ما منتظر روی تو ست

      رو ننمایی ، به  یتیمان  ، چرا

 

با آمدنت  دلم  صفا    می یابد         

     باران امید دم به دم می بار د  

عشق تو به جان ما ، زده آتش ها

خنده به لبان بینوا می آید    

 

با آمدنت جهان گلستان گردد  

 بیداری ما ز فهم قرآن گردد

یاد خوش تو ، به دل دهد آرامش

دوری بشر ز نفس و شیطان گرد د

 

ای کاش، که صاحب الزمان می آمد   

دستور قیام، بی امان می آمد

مهدی ز پس پرده، برون می گردید  

 صوت شه جان ز هر مکان می آمد

 

 

ای کاش، که ظلم و جور بر چیده شود            

   عدل و شفقت به هر مکان دیده شود

جز صاحب امر و صاحب کون و مکان              

   امکان حصول، بر زبان گفته شود

 

 

مهمان خدا ذلیل و در مانده شود                

  در مکه و در معبد حق کشته شود

حجاج ولی و مقتدا می خواهند                       

تا دین خدا زنده و پاینده شود

 

 

من که می دانم جهان  روزی گلستان می شود

شادی و خوشحالی مردم دو چندان می شود

پس  چرا  نومید  از آینده  و حال  خودم

مهدی موعود آید، همچو رضوان مى شود

 

 

 

 

 

نماز با ولایت، روشنایی است

وصول کردگار و دلربا یی است

ولایت ریشه و اصل و عمود است

نماز بی ولایت، لهو و بازی است

 

 

اگر خواهی جمال دلربا را

اطاعت کن ولی و مصطفی را

تفکر پیشه کن با زهد و تقوا

اگر عاشق شوی بینی خدا را

 

بار الها، تو کریمی و رحیمی و عظیم

ما فقیریم و گرفتار و اسیریم و ندیم

تا به کی  سرور ما غایب و ما در پرده 

بار الها، تو رئوفی و امیری و علیم

 

 

مهدی بیا که حق هویدا شده

زنده جهان از دم عیسی شده

منتظران عاشق و مجنون شدند

وای که پر مفسده دنیا شده

 

یوسف و مهدی، شبیه یک دگر

هر دو باشند، منجی خلق و بشر

آخرین نسل پیمبر، آخرین نسل امام

جملگی در انتظار مردم وسوز پدر

 

 

می رسد روزی که دنیا  غرق شادی و گلستان می شود 

می رسد روزی که تفسیر کلام وحی وقرآن می شود

دولت مهدی بپا و عدل جاری در حکومت می شود

عقل و ایمان بشر افزون و تکمیل و دو چندان می شود

 

منتظر یعنی امید ، یعنی عدالت در جهان

با قیامی تحت امر  مهدی صاحب زمان

منتظر یعنی نوا، یعنی رجا، یعنی دعا

منتظر یعنی دمادم نام او را بر زبان

 

روز و شب در انتظار مهدی صاحب زمان

مردمان دیده ام بنشسته بر در خون فشان

تا ندای حق رسد از آسمان در هر طرف

 با قیامی تحت امر  صاحب  روح و روان

 

منتظر یعنی امید ، یعنی عدالت در جهان

با قیامی تحت امر  مهدی صاحب زمان

منتظر یعنی نوا، یعنی رجا، یعنی دعا

منتظر یعنی دمادم نام او را بر زبان

 

 

گر حجت حق آید، پایان خصومت هاست

چون عشق حقیقی شد، آغاز  ولایت هاست

با آمدنت مهدی، از فیض ظهور تو

پاکیزه جهان گردد ، آزاد  ز نکبت هاست

 

آثار ظهور ، یک  به  یک  پیدا  شد

مکر و دغل فتنه گران افشا شد

مرگ ملک  و  شاه عرب  عبدالله

جنگ یمن و شام و حلب بر پا شد

 

 

گفتم که دشمن حق،گفتا که خصم حیدر

گفتم که لعنت حق ،بر آن عدوی بربر

    گفتا حمایت حق ،  باشد رضای جانان

گفتم نمای حق را،گفتا ولی و رهبر

 

 

گفنم نمای رویت،گفتا که آن عیان است

گفتم که سر این راز، گفتا که آن نهان است

گفتم ظهور محبوب، کی می شود میسر

گفتا اجازت آن، با خالق جهان است

 

 

 اربعین یعنی که بیعت باعلی و مصطفی

پیروی از اهل بیت  و نور چشم مرتضی

با لبان تشنه و پای پیاده تا حرم

عهد و پیمان مجدد  در زمین کربلا

 

 

مرغ دل پر می زند هر دم به سوی  کربلا

تا ببیند مرقد پاک شهید سرجدا

اربعین یعنی طواف عاشقان اهل بیت

در زمین نینوا بر گرد راس مقتدا

 

 

اربعین یعنی به وصل ایزدی محرم شدن

با انیس و  مونس و دلدار خود محرم شدن

با شهادت راه بردن سوی جنات النعیم

همره خیل عزیزا ن، سوی حق هر دم شدن

 

 

از آن روز، دشمن کند سیطره

ندارد ترحم به کس، یکسره

ببین کودک شیر خوار حسین

زند تیر خود بر گلو، حرمله

 

 

 

 

حسین در کربلا غوغا بپا کرد

عجب شوری به عالم نینوا کرد

حسین با خون خود پیروز گردید

محرم مکر دشمن بر ملا کرد

 

 

عباس غوغا می کند، بی دست ، امضا می کند

زینب افشا می کند، او خصم، رسوا می کند

اصغر نجوا می کند، با خون ، گلگون می کند

دین  خدا  را  جملگی، احیا  و  بر پا  می کند 

 

 

دانی که چرا حسین، از مکه برفت

در کرب و بلا ، به جنگ با فتنه برفت

تا دین خدا شود ، چو جدش احیا

سالار شهیدان به لب   تشنه برفت

 

 

هفتاد و سه حرف، اسم اعظم دارد

هفتاد و  دو  حرف، شخص خاتم دارد

هفتاد و دو مخلص و شهید و یاور

فررند  علی  و نور  عالم  دارد

 

 

 

 

حسین و کربلا و خون یاران

گلستانی بود در شوره زاران
ببستند آب را با فرط پستی
زدند آتش گلستان شهیدان

 

 

شیعه خطش، خط شاه کربلاست

جوهرش خون و قلم تیغ ولاست

مکتبش عشق و معلم بی سر است

سجده گاهش خاک پاک نینواست

 

 

کربلا،احیا گر  دین خدا در عالم است

هادی مردم به آیین رسول خاتم است

جنگ ما،جنگ قبایل یا فرق یا کیش نیست

جنگ ما ،جنگ جهانی با عدوی ظالم است

 

 

بار الها، سفر کرب  و بلا می خواهم

بار الها، دل پر نور و صفا می خواهم

بار الها ، تو مرا شیفته ی خود گردان

 بار الها، سفر عشق و ترا می خواهم

 

 

 

 

نیمی از یا ور و یاران حسین، از یمن اند

مالک و منتقم جان حسین، از  یمن ا ند

    هانی و حجر و سلیمان و اویس قرنی 

جملگی گوش به فرمان امام ، از یمن اند

 

هر که دارد ادب و شور و نوا بسم  الله

هر که بیند اثر  ذکر  و  دعا  بسم  الله

آنکه اندر دو جهان عشق حسینی دارد

نزد عباس و حسین و شهدا بسم الله

 

 

کربلا ،  احیا گر ، دین  خدا  در  عالم  است

ناجی مردم ز گمراهی رسول خاتم است

جنگ  ما، جنگ قبایل یا فرق یا کیش نیست

جنگ ما، جنگ جهانی با عدو ی  ظالم  است

 

 

الگوی عصر و زمان است، اباعبدالله

ناجی هردو جهان است، اباعبدالله

راه او، راه خدا در همه عالم  باشد 

شافع و نور  جنان است ، اباعبدالله

 


زینب ای افشاگر و یار ولی
دخت زهرا وپدر باشد علی
کربلا را زنده کردی تا ابد

مکر دشمن را نمودی منجلی

 

 

فاطمه دخت نبی، مرآت حق

فاطمه خود آیت، اثبات حق

فاطمه دردانه ای همرنگ نور

فاطمه خود مبدا میقات حق

 

 

السلام ای ساقی لب تشنگان

نام نیکت تا قیامت بر زبان

در شجاعت بهر تو همتا نبود

ای سپهسالار و ای شیر زمان

 

 

مرغ دل پر می زند هر دم به سوی کربلا

تا ببیند مرقد پاک شهید سر جدا

کربلا یعنی طواف اهل بیت مصطفی

در زمین نینوا،برگرد راس مقتدا

 

 

چو در خون غوطه ور گردید مولا

شهادت شد نصیب روح والا

ندای فزت رب الکعبه سر داد

بر آمد ناله اش تا عرش اعلا

 

چونکه زهرا گشت الگوی زنان

می توان گفتا که در گشته نهان

زن جلال و مرتبت یابد ز حجب

پوشش باشد چو یک گرز گران

 

شیعه عشقش بی حد و بی انتهاست

جان نثار خط سرخ مرتضاست

شیعه کارش پیروی از حیدر است

دل به مولا داشتن کاری رواست

 

  ای رضا،ای ای مظهر عدل و شرف

ای که قرآنت سخن بود و هدف

وادی طوس ازوجودت گلشن است

همچو در بودی درون  یک صدف

 

گر حجت حق آید،نهی است خصومت ها

چون در ره قرآنی،نفی است ملامت ها

مردم همه مشتاقند ،بینند رخ گلگونت

از بس که نفاق است واز بس که خیانت ها

 

 

منتظر یعنی مهیا گشتن و خود ساختن

در مصاف دشمنان ایمان و دل ناباختن

منتظر یعنی قیامی با دل و امیال خود

طالب محبوب بودن وز جهان رخ تافتن

 

 از برای عدل و ایمان و شرف

تیر باران شدحسین از هر طرف

او شعارش حفظ قرآن است و دین

تا که بنماید به عالم ان هدف

 

 

چون خداوعده نموده بر ظهور

مهدی می آید اگر باشد چه دور

تا کند دین خدا را او به پا

او گلستانی کند دنیا ز نور

 

ای که هستی در صدف در نهان

خود بر آور انتظار شیعیان

در فرج تعجیل کن ای نازنین

ای که هستی دیده را اشک روان

 

 

ای محمد نور چشم انبیا
مظهر احسان و ایمان و عطا
مشعل توحیدی و صاحب کمال
نام نیکت  در زمین و در سما

 

 

دین احمد ،بی ولایت ابتر است
بعد احمد،آیت حق حیدر است
حکم حق در حج آخر داده شد
نصب مولا ، از خدای اکبر است





السلام ای ضامن جان از گزند
حافظ آهو ز صیاد و کمند
ای که هستی منجی بیچارگان
شافع درماندگان در حصر و بند

 

حسین و حسن،حیدر و مصطفی

صدیقه زمان ،مادر اولیا

همه پنج تن،پیکری واحدند 

چو هستند ، اعضای آل عبا

 

 

  بهترین شور و شعور بی ریا

شد تجلی در زمین کربلا
بهترین مخلوق هستی شد شهید

شد مطهر خاک دشت نینوا

 

تا به کی بینی حقوق دیگران
می شود ضایع به دست خود سران
کاش می شد مهدی صاحب زمان
عدل خود جاری کند اندر جهان

   

 

علی در بهترین شب خورده ضربت
بدست جاهلی در بند شهوت
علی شد  غرق خون با ضرب شمشیر
عدو در سجده زد بر فرق حضرت

 


گل لاله شهید کربلا بود
سرش اندر تنور و نیزه ها بود
امام امت و نور جلی است
حسین ابن علی خون خدا بود

 

به شعبان المعظم شد شکفته
گلستانی ز انوار نهفته
سه نور عالم هستی بیامد
   
بود میلاد و ایام  خجسته

 


گل نرگس امام مسلمین است
ولی و مقتدای عالمین است
کند دنیا گلستانی ز انوار
امید شیعیان نور دو عین است

 

گل یاس است خوشبو و معطر
بود دخت نبی زهرای اطهر
چه زیبا گوهری آمد به دنیا
دو چشم مصطفی ویار   حیدر

 

 

گل میعاد فرزند حسین است
ولی و حافظ قرآن و دین است
 
امام مسلمین و عبد یزدان
 
دعا هایش صدای مومنین است

 

 

از وجود اقدس شمس الهدی
می شود عالم پر از نور و صفا
قدسیان بهر اطاعت در صفش
جان به قربانت،تویی نور خدا

 

 


ای ز رویت شمس رخشان منفعل
وز رخت شمع شبستان مشتعل
جان فدایت، ره گشای شیعیان
کی رسد موعود و کاری مفتعل



به دنیا آمد آن نور الهی
درون کعبه با اذن خدایی
دل هر شیعه را مسرور گرداند 
وجود پاک  و زیبای ولایی

 

 

علی شدغرق خون با ضرب شمشیر
بود آن هم زمان با شام تقدیر
علی در بهترین شب خورده ضربت
صدای رستگاری بر لب میر

 


حاکم آنست که از بهر خدا حکم کند
به یتیمان و فقیران نظر و رحم کند
در عدالت چو علی حکم کند بر همگان
در فزون خواهی و مازاد ز حق، خشم کند

 


درود و صد سلامم بر محمد
کند رزق مرا افزون و بی حد
به روز حشر یا در جنت حق
بگوید حضرتش بر او خوش آمد

 

 


از نبی تا حضرت صاحب زمان
جملگی باشند چون نور جنان 
شد تجلی نور یزدان در امام
نور قرآن و ولایت در جهان

 

 

روح و جانم می رود سوی بقیع و نینوا
بلکه ببیند مرقد پاک شهید سر جدا
بارگاه قبر اولاد علی مخروب گشت
قبر باقر،قبر صادق، در کنارمجتبی

 


عشق و صفا جمله عنایت شده
پر تو فشان نور ولایت شده
مهدی بیا که حق هویدا شده
آمدنت شرح و روایت شده

 

 

بستگی بر اهل بیت مصطفی
همچو قرآن هست مصباح الهدی 
می برد بالا ترا همچون دو بال
اهل بیت و نور قرآن، کی جدا
  

 

از نبی آموز آداب و سنن
پیروی کن در مرام و در سخن
چونکه او باشد نبی و مقتدا

معرفت جو از کلام ذوالمنن

 


دست حق دانی چه باشد ،در کجاست
در ید و بازوی مولامرتضی است
دست حق باشد ورای  دست ما
دست حق همراه مردان خداست

 

 

مجلس مدح و  عزای اهل بیت
زنده می سازد رثای اهل بیت
رونق دین است و افشای عدو
گر بگویی راه و جای  اهل بیت

 

 

ای رضا،ای مظهر عدل و شرف
ای که قرآنت سخن بود و هدف
وادی طوس از وجودت گلشن است
می درخشی همچو در اندر صدف

 

 

ای انیس دل  امام هشتمین
جان به قربان تو ای در ثمین
گو به مهدی ،ای امام شیعیان
در فرج تعجیل کن،ای نازنین


شهر علم با دست فرزند علی
بار دیگر همچو جدش منجلی
چند صد عالم ز علمش بهره ور
صادق و عابد بود نورجلی

 

السلام ای صاحب تفسیر دین
صاحب علم و کمال عالمین
مذهب شیعه به نامت مفتخر

رهنماو مقتدای مسلمین

 

بی ید و همتای جهان ،ابوالفضل
گوهر  شهوار زمان، ابوالفضل
مظهر ایمان و یقین،ابوالفضل
الگوی عشق  وجان فشان، ابوالفضل

 

السلام ای ساقی لب تشنگان

ای انیس و همدم درماندگان
لحظه ای از تو ولایت دور نیست
ای سپهسالار و ای شیر زمان

 

این زمان چیست که سرعت دارد
صاحبش کیست که غیبت دارد
گوهری هست که نایب دارد

کارها جاری وحکمت دارد

 

این زمان چیست که صاحب دارد
صاحبش کیست که طالب دارد

او بود غایب و حاضر همه جا
گوهری هست که نایب دارد

 

می رود از خانه سوی کربلا
تا دهد درسی به ما در نینوا
درس او آزادگی و عزت است
دین حق را بیمه سازد از خطا

 

شد مهیا بهر حج خون خدا
تا کند حکم خدا را او ادا
حج خود را وانهاد آن ماهرو
 
جان رها شد بهر دیدار و لقا

 

دین حق را زنده می سازد حسین
  
نور چشم مصطفی،   نور دو عین
می شود احیا مجدد،دین حق

بین به پا شد جنگ کفار و حنین

 

آورده به عالم گهری دخت پیمبر
هم پاره تن احمد و هم زاده ی حیدر
او صاحب کوثر بود و نور دو عام
پرورده ی زهراست حسن، شافع محشر

 

شد ماه مبارک ، به قدوم مه طاها
روشن به جهان، دیده ی آن رهبر والا
صورت چو علی، قد چو نبی، نور رسالت
گشته است حسن، نور خدا،مظهر تقوا

 

 

حسین و حسن همچو یک گو هرند
چو یک نور واحد ز یک مظهرند
هدف هر دو را قرب یزدان بود
  
دو چشمان زهرا و  پیغمبرند

 

چو آمد ز زهرا بدنیا حسن
جهان گشت یکباره پر یاسمن
نکو کودکی صورتش قرص ماه
هدایت گر خلق و هر انجمن

 

چو در خون غوطه ور گردید مولا

از این دنیا رها و گشت والا
ندای فزت رب الکعبه سر داد

برآمد ناله اش تا عرش بالا

 

عدو می گفت مولا بی نماز است
شهادت در حرم گویای راز است
حقیقت دیده شد در نزد افکار
   
لقای اهل دل راز و  نیاز است

 

نباشد توانا تر از لایزال
توکل بر او هست ما را کمال
توسل به آیین و ذکر رسول
رهایی دهد فرد را از زوال

 


گشاینده باب ایمان علی است
علی والی و مقتدا و ولی است
کند جان فدا، بهر دین مرتضی
سر افکنده ی جنگ خیبر شقی است

 

دین حق در روز خم تبیین شده
چون امیر المومنین تعیین شده
بعد احمد مرتضی باشد امیر
 
عید ما و جشن ما،  آیین شده

 

آخرین پیک نبوت مصطفی
اولین برج ولایت مرتضی
منجی عالم ،محمد رهبر است
آخرین دین رسالت شد عطا

 

شیعه یعنی راس خونین در حرم
عشق بازی با خدای ذوالکرم
شیعه یعنی صاحب عفو و گذشت
می دهد انگشتی را از کرم

 

 

شیعه خلقش چون امام مجتبی است
از خشونت های نفس دون رهاست
روز ها چون شیر و شبها عابد است
جان نثار خط سرخ مر تضی است

 

 

ای فاتح خیبر، ید تو دست خدا بود
با آن همه تجهیز،عدو رو به فنا بود
هارون زمان، بهر نبی شانه به شانه
  
دلبستگی و عشق تو  از مهر و وفا بود

 

السلام ای صاحب فضل و شعور
زینب ای اسطوره ی صبر و حضور
کاخ را با نطق خو د کردی خراب
گشت رسوا مظهر فسق و فجور

 

زهرا ست تو را نام و تو خود خیر نسایی
زینب بودت دختر و تو گنج سخایی
ای فاطمه ای گوهر  یکدانه ی مادر
 
با خصم علی دشمن و از کینه رهایی 

 

ای دخت نبی ،مخزن اسرار دو عالم 
ای کوثر دین، مظهر حق، بضعه خاتم 
وی بهر پدر مادر و ای نادره دختر
از بهر علی همسر فرزانه و همدم

 

 

شیعه خطش ،خط شاه کربلاست
جوهرش خون و قلم تیغ ولاست
شیعه راهش راه زهرا و علیست
جان نثار خط سرخ مرتضاست 

 

حسین و کربلا  و خون یاران
گلستانی بود در شوره زاران
عجب با غی بپا کرده است مولا
گل نشکفته دارد این گلستان


  

فاطمه خود برترین بین زنان

تهفه پروردگار است در جهان 

فاطمه دردانه ای همرنگ نور 

چلچراغ مجلس و نو ر جنان

 

 

السلام ای زینت جان بتول
زینب ای آلاله ی باغ رسول
حبذا ای مظهر صبر و یقین
جمله ی اعمالتان باشد قبول



ای محمد مظهر خلق کبیر
صاحب حمد و مقام بی نظیر
خلق را منجی ز گمراهی تویی
وصف تو باشد کثیر و دلپذیر

 

ای محمد نور چشم مسلمین
معدن جان را تویی دڙ ثمین
ای وجودت معدن اسرار حق
شد تجلی در ملاقاتی بهین

 

گفت پیغمبر که نور سرمد است
نام پاکش مصطفی و احمد است
در قیامت می کنند پرسش تو را

چونکه دنیا شاهد خوب از بد است

 

از وجود اقدس شمس الهدی
می شود عالم پر از نور و صفا
بیرق ختم رسولان در کفش
تا کند دین خدا را او به پا

 

 

    آخرین وارث امام غایب است

او که بر جمله حریفان غالب است
قدرت اعجاز دارد چون رسل 
صاحبان معرفت را نایب است

 


 
آخرین حجت ولی اعظم است
او که بر جمع ائمه خاتم است
در یم عشقش همه طاهر شوند
منجی و نور هدی در عالم است

 

مرهم دلهای محزون و پریش
در رحم گوید سخن با مام خویش
جملگی در انتظار روی او
هر گروه و مذهب و آیین و کیش

 

حبذا ای یوسف آل علی
مظهر پویای آمال علی
ای وجودت گنج لطف سرمدی
خود برآور راه و امیال علی

 

منتظر یعنی مهیا گشتن و خود ساختن
در مصاف دشمنان ایمان و دل  ناباختن
پا نهادن در طریق متقن اهل یقین
طالب محبوب بودن وز جهان رخ تافتن

 

 

کی شود یارب که ما را رحمت مطلق رسد
موقع اثبات صدق  ذکر جاء الحق رسد
گیتی اند ر نور گردد چونکه آن مصلح رسد

دولت مهدی به پا و صاحب و ذی حق رسد

 

دعا کن بر فرج بهر عدالت
که مهدی آید آن روح ولایت
خداوند احد وعده نموده است
حکومت بر جهان را تا قیامت

 

شب قدر است و ایام عبادت
نصیب نور حق گشته شهادت
شکستند حرمت محراب و مسجد
به خون آغشته شد دین و سیاست

 

چو نمودند خطا در هدف و راه نبی
شد عیان معرفت و همت والای ولی
مکر کین بهر خلافت چو موفق گردید
گشت خامش ز شکایت لب حق گوی علی

 

بینوایی که بیامد به حرم بهر نیاز
خاتمی داد علی از کرمش  حین نماز
به ولایت بنمودند ستم هر شب و روز 
مردم عهد شکن در حرم وشهرحجاز

 

من چو خارم به کنار گل خوشبوی علی
دست گل چین زمان چید گل روی علی
من ندارم هوسی جز نظری در بر دوست
تا که بینم گل و بوسم رخ و بازوی  علی

 

بهترین جا در مساجد در کجاست

هست در محراب و آن در ابتدا ست

شد علی غرق به خو ن در سجده گاه

بهترین  سالک میان اولیا ست

 

 

  ای اهل گناه و معصیت برگردید

ای اهل ثنا و معرفت در یابید
مردم همه مشتاق رخ محبوبند
ای اهل نیاز و مغفرت برتابید

 


 

بار الها، سفر کرب  و بلا می خواهم

بار الها، دل پر نور و صفا می خواهم

بار الها ، تو مرا شیفته ی خود کردی

 بار الها، سفر عشق و تو رامی خواهم

 

 

 

نمازی خوان چو مولا گر توانی

که تیر از پا کنند و خود ندانی

نمازی با حضور دل بپا دار

که دارد ارزشی والا چو دانی

 

الا  ای  ساکن  کوی ا لهی 

تویی آ یینه  زیبای  شاهی

اگر خواهان روی ذوالجلالی

تماشا  کن  رخ  ماه  ولایی

  

بار الها، تو کریمی و رحیمی و عظیم

ما فقیریم و گرفتار و اسیریم و ندیم

تا به کی  سرور ما حاضر و ما در غیبت

بار الها، تو رئوفی و امیری و علیم

 

 

هادی بشر  به عقل و دین است

پیغمبر و منجی امین است

پیغمبر  حق  ، رهبر عالم

ناجی و ولی مسلمین است

 

از دامن زن ،  مرد به معراج رود 

در دامن او ، نور خدا دیده شود

کعبه بشکافت، تا علی پا بنهاد

بر عالم هستی ، گهری را بدهد



 دنباله روی راه ولا می باشیم 

چون شیفته ی آل عبا می با شیم
خون شهدا ناجی ما در دو جهان
ما شیعه ی آل مرتضی می باشیم


سالکان ، حامی خط شهدا می باشند
عاشقان ، پیرو راه  کربلا می با شند
صاحبان معرفت، مشتاق منجی زمان
عارفان ، منتظر نور خدا می باشند


 خون به دلم ای مه تابان چرا 

رو ننمایی به رفیقان چرا
دیده ی ما منتظر روی توست
رخ ز همه کرده ای پنهان چرا

با آمدنت دلم صفا می یابد
باران امید خوشنوا می بارد
عشق تو زده به جان ما آتش ها
خنده به لبان بینوا می آید

ای کاش،که ظلم و جور برچیده شود
طومار ستم ز بیخ و بن  بسته شود
با صاحب امر و صاحب کون و مکان
عدل و شفقت جاری و آن دیده شود


ای کاش،که صاحب الزمان می آمد
دستور قیام ، توامان می آمد
مهدی ز پس پرده برون می گردید
آوای اناالحق ، ز جهان می آمد

با آمدنت ، جهان گلستان گردد
حاجات روا ، ز ختم قرآن گردد
یاد خوش تو، به دل دهد آرامش
آزاد بشر، ز شر شیطان گردد

دشمنان اهل بیت مصطفی
گاه در مکه گهی در نینوا
می کنند ظلم و جفا بر زائرین
می کشند اندر منا و کربلا


بی قرارم، سوگوارم ، تا ظهور
حاجیان را می کشند،اصحاب جور
غم گسارم ، مهدی صاحب زمان
ریشه ی ظالم بکن، آور سرور


شد تجلی در زمین نور خدا
در امام و در نبی و مقتدا
چهارده معصوم از انوار حق
هر یکی در آب و گل از هم جدا

چه خوش گفت مظلوم عالم حسین

خدایا نما خود به مردم چو عین

ببینند حق را به چشم یقین

نباشند درطاعت حق چنین



ای کاتب وحی و نور قرآن
ای حافظ جان نور یزدان
در وصف تو عاجزم مدد کن
ای هادی خلق و نور بستان


گر بخواهی کرسی عرش و سما
پیروی کن از نبی ، شمس الهدی
او شفیع است وامین است وحکیم
او کند اجرا فرامین خدا


سراینده دکتر علی رجالی

 

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

خدا شناسی

 

ما به دنبال خداییم ، ولی او با ماست

گهری هست که در عالم هستی پیداست

او بود خالق هستی و جهان پرتوی او 

نتوان وصف خدا کرد، که او ناپیداست

 

آن خدایی که پرستیم کجاست

 او بود ظاهر وپنهان از ماست

اوبزرگ است و امید من و توست

خلق را هادی و خود نا پیداست

 

محبت بود رحمت حق به ما

بود لطف او بر من وبر شما

نباشد  خدا را نیازی به کس

ضمیر تو خواند خدا را خدا

 

بیان کرد وصف خدا را کسی

مجو جزمحبت به انسان بسی

که در عشق و آگاهی و عفو جو

که هر چیز دیگر بباشد خسی

 

ما همه موجیم و او دریا بود

ما همه صفریم او یک ها بود

آب دریا کی توان در ظرف ریخت

ما همه هیچیم او یکتا بود

 

آن خدایی که پرستم نتوان دید به چشم

چشم دل خواهد و چشمی که بگوید چشم

چشم دل را نتوان یافت مگر کسب یقین

چشم دل باز شود گر بخوری هر دم خشم

 

وصف حق را مشنو از هر ناکسی

آن تجلی گشته در مهر و خوشی

وصف او بی حد بود بی انتها

کی بشر قادر به توصیفش بسی

 

چه خوش گفت وصف خدا را علی

وجودش بود ظاهر و  هم خفی

بود برترین  و بود نزد ما

خدای عظیم  وخدای جلی

 

 

 

عبد می گوید خدا،هر لحظه می خواند ترا

 نفس می گوید چرا،در رنج باشیم و بلا

عقل می جویدترا، ازقعر دریا تا سما

نفس می سازد جدا،آن حب و آن نور خدا

 

با نور خدا، در دل و جان،  یار گزیدند

یاری که برد سوی خودش ،خوب ستودند

چون عشق خدا را به دل و جان بربودند

در طی هدف ،سبقت و پیشی بنمودند

 

نردبان معرفت،طی کردنش، هموار نیست

در نگاه عارفان،عشقی بجز دلدار نیست

همدم و محبوب تو، در انتظار روی توست 

در دیار عاشقان،دیوانگی هم عارنیست

 

عاجزم از وصف حق، دانی چرا

چونکه حق بی حد بود، بی انتها 

با تعقل ،کی توان معبود یافت

ذهن ما قاصر ز توصیف خدا

 

 

 

 

ما نداریم بجز خالق هستی دگری

ما گرفتار زبانیم  و دو گوش و بصری

راه کج،کی برساند،من و تو،در بر دوست

راه حق جو، که نوید است و امید بشری

 

 

خودآرایی وخودبینی خطاوخود فریبی  است 

طلب غیر از خدا،واهی و بی جا و ذلیلی است

تلاش آدمی ، حق  جویی و کشف  حقیقت

خدا خواهی ،خدا جویی، پیام هر صدایی است

 

با ترک عبادت، ز خدا دور شوی

از نور خدا خارج ومغرور شوی

شیطان بنگر، که رانده ای حق گردید

در محضر حق ذلیل و مهجور شوی

 

خانه ی حق، قبله گاه مسلمین

بهترین معبد، برای اهل دین

اولین خشکی دنیا مکه است

طوف حق گردد تجلی در زمین

 

 

 

گر درک کنی، شمس و قمر  می چرخند

گر درک کنی، جن و بشر می گردند

عالم همه در گردش و تسبیح خدا ست

 گر درک کنی، کوه و زمین می لرزند

 

گر نیست تو را شناخت از بود خدا

گر نیست تو را شناخت از جود خدا

 با  فکر توان قدرت حق را در یافت

بنگر که همه شاکر و معبود خدا 

 

همه بر گرد خدا می چرخند 

بی خدایان، به کجا  می گردند

بی خدا، گرد خودش می چرخد 

جاهلان ، دور صدا می رقصند

 

ما  حامی راه شهد ایم  همه

 ما  پیرو  خط  کربلا ایم همه

بر پا یی عدل و قسط، امیال  همه

ما منتظر  نو ر خدا ایم همه

 

 

 

 

گر بترسی از کسی ، بگریز از وی از جفا

گر بترسی از خدا ، آیی چنان سوی خدا 

هر سپاسی منحصر بر ذات پاک  کبریاست

با تو کل بر خدا ،محفوظ گردی از  خطا

 

 

دانی که خدا چه گفته و چه کرده و چه می کند

دانی ک خدا چه پوشد و چه خواهد و چه می دهد

او رزق دهد، غصه مردم خوردو هر چه بخواهد بشود

دانی که خدا عیب مرا و عیب تو و عیب  همه می پوشد

 

الهی بده، بنده را، علم ودین

تحمل کنم، بی وفایی کین

کنم بندگی و اطاعت ز دین

شناسم خداوند جان آفرین

 

مست یارم، مست چشم و خال دوست 

مست معشوقی که عالم آن اوست 

مست چشمی  را که می خوابد نیم

مست معشوقی که جان دادن نکوست

 

 

 

 

گر عشق لقا باشد، سهل است مصیبت ها

چون در ره قرآنی،  شهد است ملامت ها

در محضر حقی چون، دور ی ز گناهان کن

گر لذت آن بینی، زیباست عبادت ها

 

ذکر رحمان الرحیم، حی و سبحان وکریم

خالق کل وقدیم، بشنو از رب عظیم

رستگار است در جهان، در دو عالم همزمان

هر که آرد بر زبان، نام یزدان حکیم

 

گفت مولایم علی، اوصاف مردان خدا

جملگی باشند، خورشید درخشان خدا

در سخن گفتن، خدا را یاد و آنها شاکرند 

در مصیبت صابر و دایم  به فرمان خدا

 

 

زبان  خداوند دانی که چیست

بود آیه هایش ،کلام نبی است

زبان خدا ،وحی پیغمبر است

زبان خدا با محمد علی است



پیام  خداوند دانی که چیست
بود آیه هایش ،کلام نبی است
طریق ادا ،وحی پیغمبر است
زبان خدا با محمد علی است

 

 

 

زمانی که خالق بشر آفرید

کمال هنر را به او درتنید

تبارک به خود گفت،صد آفرین

خداوند ،روحی به انسان دمید

 

 

این چشم و زبان و مستی دل

کرده دل و جان اسیر و غافل

یارب چه کنم مستی دل را

عمری به هدر رفته،چه حاصل

 

دانی که سلاح مومن و عابد چیست

جز  بندگی خدای بی همتا  نیست

با انس  به محبوب و امید دلها

در قلب بشر  بجز خدا لایق کیست

 

در میکده انواع شراب است اگر درک نمایی

هر شب شب قرب است اگر قدر بدانی

در مزرعه ای  روح  و روان عشق  بکارید

هر لحظه وصال است اگر وصل  بخواهی

 

 

 

تا نشوی مست خدا د یده به عالم ندری 

تا نبری حبل درون یوسف کنعان نشوی

 دیدن دلدا ر محال با دل بیمار درون

تا نکنی ذهن تهی معرفت حق نبری

 

 

گر بخواهی روی حق بینی بشر

ذهن خود خالی کن از انواع شر

نفس ما زهدان ما در عالم است

ترک دنیا می کنی با درد سر

 

 

هر که آرد بر زبان نام خدا

ذکر یا رب یا رب بی انتها

می کند تاثیر بر روح و روان

در ریاضت در عبادت در دعا

 

 

اگر خواهی جمال دلربا را

اطاعت کن ولی و مصطفی را

تفکر پیشه کن با زهد و تقوا

اگر عاشق شوی بینی خدا را

 

 

 

 

عبد  گر عاشق شود ، با عشق غوغا می کند 

جان اگر  مجنون شود، آن یار  پیدا می کند

روی حق ، با چشم دل ، مقدور می گردد بشر

دل اگر حیران شود ، مستانه نجوا می کند

 

 

می بود در نزد عارف، عشق او

مست می گردد ببیند، روی هو

روی حق با چشم دل، باید نگر

در لقای حق تعالی، حق بجو

 

 

حج تجلی گاه روز محشر است

 وحدت و همبستگی  دیگر است

حج امید و شور و شوق مردم است

طوف حق را در زمین جلوه گر است

 

 

این عزت و شوکتی که یابی

از پرتوی نور حق بدانی

از قدرت حق مشو تو غافل

گر نه تو  ضعیف و ناتوانی

 

 

 

 

عشق ما، عشق حقیقی بر خداست

دیدن  یار  و  لقای  کبریا ست

عشق سالک بهر حق جان دادن است

این جهان، چون نردبان اولیاست

 

 

سیر حق ،دارد مسیری د لربا

با قبول  دین و ایمان  بر خدا

گر یقین پیدا شود در معرفت

وانگهی یابد مسیر خود جدا

 

 

شده با علم و یقین خانه حق در بزنی 

شده باور  کنی و سوی خدا پر بزنی

این دل خسته عزیزم ،دل حق می خواهد

شده از بهر خدا ، بر فقرا سر بزنی

 

 

ایمان ویقین ، لقای جان و دلهاست 

افزون ز گوهر، صفای دل را پیداست

هر کس که دلش کعبه حق میگردد

اندر دو جهان شفیع او بی همتاست

 

 

 

 

الهی به آه اسیران و بیچارگان

فقیران و پیران و درماندگان

گرفتار گشته  در این روزگار

تحمل عطا کن، بر این بندگان

 

 

یا جان را ز نا پاکی بشوییم

بیا تا در پناه حق بگوییم

کجایی دلبر و یار فقیران

بیا تا دم به دم او را بجویم

 

 

ما شیفته ای آل حسینیم،،توکلت علی  الله 

از نور خدا درس گرفتیم ،توکلت علی الله 

راه شهدا، راه حسین است و،بود راه ولایت  

دل را به دل یار ببستیم ،توکلت علی الله 

 

 

ثبت در عالم شود ،ظلم و ستم در هر مکان

مهربانی و محبت ،ماندگار است هر زمان

آنکه ماند حق تعالی، مابقی فانی شود

 ماندگار است عشق خالق بر خلایق درجهان 

 

 

 

اربعین یعنی به وصل ایزدی محرم شدن

با انیس و  مونس و دلدار خود محرم شدن

با شهادت راه بردن سوی جنات النعیم

همره خیل عزیزا ن، سوی حق هر دم شدن

 

 

از آن روز، دشمن ز ما دیده شست

که ایمان راسخ ز مردم بجست

بجز حی مطلق ، خدای علیم

مرو نزد نامحرمان از نخست

 

 

منظور من از عشق ،خدای یکتاست

منظور من از چشم ،نگاه دلهاست

منظور تویی،گفتن الفاظ مهم نیست

منظور من از روی،لقای جانهاست

 

 

دانی که چرا شهید، پاینده بود

تسلیم خدا ست، تا ابد زنده بود

او منتخب خدا و راهش حق است

با معرفت و شفیع و دلداده بود

 

 

 

دانی که چرا علی به تا خیر انداخت

از کشتن خصم، لحظه ای رو بر تافت

او ضربه بجای حق زند بر کافر

جز حکم خدا، به نفس خود ، کی پرداخت

 

 

با ترک عبادت، ز خدا دور شوی

از نور خدا خارج ومغرور شوی

شیطان بنگر، که رانده ای حق گردید

در محضر حق ذلیل و مهجور شوی

 

 

اگر مایل به وصل ذوالجلالی

اگر راغب به رشدی و کمالی

نمازی خوان که مولا خواند آنرا

شوی محبوب حق، گر آن بخوانی

 

 

نبی گفتا  ستون  دین  نماز است

که  معراج  مسلمانی  نیاز است

ادای ذکر حق  دل  روشناییست

بسوی وصل حق ما را جواز است

 

 

 

 

الا  ای  ساکن  کوی ا لهی 

تویی آ یینه  زیبای  شاهی

گرت مایل شوی وصل خدا را 

تماشا  کن  رخ  ماه  ولایی

 

 

هادی بشر  به عقل و دین است

پیغمبر و منجی امین است

پیغمبر  حق  ،  قاید  اعظم 

ناجی و ولی مسلمین است

 

 

  دانی که چرا درون انسان مخفی است       

        دانی که چرا حکم خدا گه دفعی است     

         احکام شریعت  همه  از  بهر کمال است

        دانی که چرا نفس  بشر یک افعی است

 

 

 

 از حق بطلب حاجت خود را به دعا

با متقیان تو همنشین باش ،و لا

گردد سبب تقویت روح و روان

بیداری شب، اگر کنی یاد خدا

 

 

 

دیر فهمیدم که مرگ آید بسوی هرکسی

دیرفهمیدم که رزق ما رسد حتی خسی

دیر فهمیدم  که  ایزد  ناظر  احوال ما

پس چرا هر روز و شب  دل واپسی

 

 

ای داده شده، ز عالم ذر تو حیات

ای آمده ای ، بهر کمال و حسنات

در عالم ذر، به حق بگفتی یکتا

تا عذر نیاوری، به وحدت در ذات 

 

 

چون که من  غافل ز خود ، در بند شیطانم اسیر

ای خدا ، من ناتوان با جنگ او ، دستم بگیر

لحظه ای ما را به خود مشغول و تنها وامذار

ما ضعیفیم، و دچار غفلت و حربی کبیر

 


تجلی حق ،در جهان ، شد عیان
تجلی ما ،عکس ما ،هر زمان
من و عکس من، قابل ر ویت اند
تجلی حق ظاهر و خود  نهان

 

 

 

 

مبدا هستی خدا و آخر هستی خداست

می توان گفتا که او از ابتدا تا انتهاست

خود نمایی می کند در عالم و قرآن وانس
ذکر  یزدان در بیان و در کلام انبیاست

 

 

دانی که چرا، خدا تو را داده شعور

حق داده ترا عقل و خرد بهر امور

تا  روح  و روان شود مهیا  ی صعود

من معتقدم، خدا  علیم  است و صبور

 

 

وقتی که شوی تنها، جز حق نکنی تمکین

وقتی که شوی با حق، مردم بکنند تحسین

پس حق بودت کافی، در عالم دون دنیا

دل بستن غیر از حق، هر گز ندهد تسکین

 

 

دانی که خدا چه گفته و چه کرده و چه می کند

دانی ک خدا چه پوشد و چه خواهد و چه می دهد

او رزق دهد، غصه مردم خوردو هر چه بخواهد بشود

دانی که خدا عیب مرا و عیب تو و عیب  همه می پوشد

 

 

 

از قدرت حق بشر بسی حیران اند

با اذن خدا هردو جهان ویران اند

مغرور مشو که زندگی چند روز است

در طوف حرم شاه و گدا یکسان اند

 

 

جز توکل بر خدا سرمایه ای در کار نیست

هر که را باشد توکل، کار او دشوار نیست

با امید حق  تعالی کی بشر تنها  شود

در گلستان طبیعت ،هر گلی بی خار نیست

 

 

خود آرایی وخود بینی، خطا و خود بلایی است

طلب غیر از خدا، واهی و بی جا و گدایی است

تلاش  آدمی، حق  جویی  و  کشف  حقیقت 

خدا خواهی، خدا جویی، درون هرصدایی است

 

 

تجلی حق در صفات خداست
نه در ذات و نه جلوه هاست
ملک می دمد روح رابر بشر

باذن خدا آدمی را بقاست

 

 

 

 

 

نفس دون را روز شب سرکوب کن

سینه را خلوتگه محبوب کن

نفس را در بند و دل آزاد کن

دل مرا با نور حق مجذوب کن

 

 

شیعه یعنی مخزن اسرار حق

واله و دیوانه ی دیدار حق

شیعه یعنی مظهر ذات خدا

  دایمادر محضر و  آثار حق

 

 

 بنام خداوند روح و روان

که نامش بود ورد پیر و جوان
خداوند جان آفرین و عظیم
ستایش شود هر دم و هر زمان

 


   

چه خو ش گفت مولا علی این پیام
خدا می دهد رزقتان روز و شام

مخور غصه وغم در این بازه عمر

کفیل است خدا وند  دانای تام

 

 

عبادت بهترین راه وصال است
بریدن از خود و طی کمال است
هدایت می کند دل را سوی رب
امید ما خدای بی مثال است

 


عابدم کن ، تا بیابم ، من جهت
  لایقم  کن، تا بجویم  ، من رهت
ای خدا ،من عاجز از دیدار تو
قادرم کن ،تا بیایم  ، درگهت

 

کردی خدا، نعمت فزون،الله اکبر
بردی ز دل غم ها برون ،الله اکبر
گیری ز ما جان و جمال ، الله اکبر
انا الیه راجعون، الله اکبر

 

تا به کی سر خم کنی جز بر خدا
تو گدایی می کنی پیش گدا
روح تو خواهان حق هر آن ودم 
سر فرو آری به پیش بینوا

 


ظلم بر جان،می کند قلبت سیاه
بر بدن ظلمی شود،جسمت تباه
روح تو خواهان حق هر آن و دم
حق ببیند، هر خطا و اشتباه

 

ای خدا،ای خالق و معبود ما
ای امید و یاور و مقصود ما
کل عالم، دم به دم، تسبیح تو
ای صفا بخش دل و محمود ما

 

از خدا خواهیم،فضل و  معرفت
علم و تقوا ،حسن خلق و مغفرت
او بود رحمان و غفار و علیم
می دهد ما را مقام و منزلت
 

 

از خدا خواهیم روح بندگی
صدق گفتار و خلوص و سادگی
حلم زینب، صبر ایوب و رضا
  ترک هر عصیان و هر آلودگی

 

جان رها شد،گر ز بند نفس پست
دل ز روی ماه جانان،گشت مست
هر چه بینی جملگی آیات اوست

جلوه ی حق در جهان وعالم است

 

 

این عزت و شوکتی که دارید

از پرتوی نور حق بدانید

از حافظ خود،خدا بخواهید

گر نه که ضعیف و ناتوانید

 

اگر کردی توکل بر خدایت
همیشه عاقبت، دارای رضایت
سپردی کار خود بر حی دانا
خدا باشد کفیل و با لیاقت

 

 

ای پناه بی پناهان در عذاب
حافظ یو نس تو بودی قعر آب
شد تجلی قدرتت بر کوه طور
 قصر قارون گشت ویران و خراب

 

ای امید بینوایان و فقیر

دستگیر سائل و شاه و وزیر

در پناه تو همه آسوده اند

چونکه هستی حافظ خرد و کبیر

 

چون که خود گفتی به سوی من بیا

هر کجا باشی بیایم ای خدا

من گنه کارم عطا بنما جواز
نیک دانم کرده ام بر خود جفا

 

 

ذکر حق عالی ترین ذکر شماست
شستشوی روح و جان از هر خطاست
مانع عصیان و گستاخی شود
باعث آرامش و درمان ماست

 

عبادت بهترین راه وصال است
بریدن از خود و طی کمال است
هدایت می کند دل را سوی رب 
بدون یاد حق قربت محال است

 

ای که هستی همه چیز و من هیچ
من گرفتار رهی پیچا پیچ
می کنم ناله و خواهان مدد
جسم من مانع راه و پاپیچ



  ما خطا کار و تو باشی ستار

   ما گنه کار و تو باشی غفار 
ای خدا عفو نما جرم مرا
ما ضعیفیم و  تو باشی قهار

 


  در غرق گناهیم و تو باشی غفار 

آلوده به دنیا و تو باشی ستار

ما را تو ببخش ،صاحب عفو و کرم
درمانده و هیچیم و  تو باشی قهار

 

قل هو الله احد،از ازل بود و ابد
ذکر حق جویان بود،قل هو الله الصمد
کعبه ی دلها تویی،هر کجا باما تویی
ای توانا ی حکیم  ،دورمان کن از حسد

 

 

بی شریک و لا یزال،دور باشد از زوال
خالق کل و قدیم ،حی مطلق ذوالجلال
رستگار است در جهان،هر که آرد بر زبان
ذکر رحمان و رحیم، نام پاک بی مثال

ای که هستی همه چیز و ما هیچ

ما گرفتار رهی پیچا پیچ

می کنم ضجه و خواهم مددی

نفس دون مانع قرب و پا پیچ

 

به که گوییم غم و قصه  خویش
تا نگوید دل پر   غصه خویش
هر کجا می نگرم نیست کسی 
باخدا گو سخن و گفته خویش

 

الهی فطر ما را کن تو فاطر
نما ایمان ما را سخت و فاخر
سرای حق بود دلهای مو من
دلم گردد سرای نور طاهر

 

بار الها، به در خانه ی  تو چند زنم

تا گشایی در خود، بلکه ندایی شنوم

بار الها، به من آمده در کوی رفیق

گوشه چشمی بنما، تا که نوایی ببرم

 

 

گر نیست تو را شناخت، از بود خدا

گر نیست تو را شناخت از جود خدا

 با  فکر و بصیرت و ریاضت

بنگر که همه شاکر و، معبود خدا 

 

چون قیامت گشت و شد محشر به پا

شد فراخوانی  به دستور  خدا

زنده می شد مرده با امر نبی
پس خدا قادر به احضار  شما

 

 

 چون که من  غافل ز خود ، در بند شیطانم اسیر

ای خدا ، من ناتوان با جنگ او ، دستم بگیر

لحظه ای ما را به خود مشغول و تنها وامذار

ما ضعیفیم، و دچار غفلت و دور از مسیر



 ای که هستی همه چیز و ما هیچ

ما گرفتار رهی پیچا پیچ

می کنم ناله و خواهم مددی

نفس  دون مانع قرب و پا پیچ


 آن کس که تو را شناخت ،بی تاب تو شد

دیوانه و مجنون شد و گمراه نشد

هر کس  به یقین شناخت آن ایزد پاک

غالب شده بر درون شیطانی خود



جز نام خدا ، نام دگر یاد مکن

در کسب جهان،شیون و فریاد مکن

روزی تو تامین شده از روز نخست

در محضر حق، پستی و بیداد مکن



از قدرت حق جن و ملک حیران اند

با اذن خدا هردو جهان ویران اند

مغرور مشو که زندگی چند روز است

در طوف حرم شاه و گدا یکسان اند


تو به دنبال خدایی وز خود بی خبری
گم شدی در خود و از دست بدادی گهری
تو گمی ، خالق تو حاضر و حی و پیداست
تو به بیراه مرو ، تا که بیابی اثری


هستی ما از خدای اکبر است
از طریق مادری چون گوهراست
گر به ظاهر می کند ما را بزرگ
در حقیقت حی مطلق قادر است


اگر خواهی جمال دلربا را
ببین صاحب دل و نور خدا را
تجلی کرده در قرآن و عترت

تصور کی شود در ذهن، ما را




بنام خداوند ختم  رسل
خداوند عرش و خداوند کل
بود منجی و هادی مسلمین
 محمد فرستاده ای ذات کل



  منم خالق شمس و ماه و جهان

منم صاحب عرش و فرش خزان

دهم روزی بر آنچه روی زمین

منم باعث هستی و روح و جان

 

دانی که خدا ولی ما در دو سرا    

دانی که بود امید ما در همه جا

خدا۷حاضر  و ناظر بود و ما قاصر

او حافظ ما ز لغزش و سعی و خطا



نفی خود کردن و اثبات وجود

می شود موجب معراج و صعود

این بود معنی یکتا گهری

نیست معبود دگر بهر سجود



روح باشد از خدای دلربا
چند روزی آمده در این سرا
او بود مهمان جسم و رفتنی است
بازگشت ما بود سوی خدا




در بند هوای نفس و این اندامم
من فکر کنم رها و بی آلامم
بی عَشق خدا نمی توان شد آزاد
عشق به خداست می کند آرامم


ای که هستی قادر و حی و علیم
ما گرفتار هوای نفس و بیم
تو قدیری و توانا در جهان
دست ما گیر ای خداوند کربم




سیر حق باشد مسیری د لربا
با قبول  دین و ایمان  بر خدا
گر یقین پیدا شود در معرفت
نیست شکی در وجود و درلقا


سراینده دکتر علی رجالی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰

اگر خواهی حدیث از آل عصمت   
    
اگر خواهی سخن از علم و حکمت

بخوان اشعار منظوم رجالی
  
شود روح و روان با دین در الفت

 

آن بهشت است، که مردم همه مشتاق ورود 

آن بهشت است،سرای همه ی قرب و شهود

شربت پاک بود در قدح و حوض برین

حوری و جوی ز شهد و عسل و عنبر و عود

 

 

جمعی به صدارت و امیری و ملوک 

جمعی به یقین، فتاده در سیر وسلوک 

برخی به گمان، برفته در پاکی نفس 

قومی به غلط، روانه ای جنگ تبوک 

 

 

 

 

از بهر بهشت، کی کنم سوز و گداز

از بهر خدا، من روم  سوی  نماز

از بهر بهشت ، یا که  از دوزخ گرم

هر گز نکنم، عبادت و راز و نیاز

 

 

تا چند اسیر هوس و، میل و هوا

تا چند گرفتار خود و، مال و سرا

برخیز و دمی به سوی حق کن پرواز

تا کی به امید همه ای، غیر خدا

 

 

وقت سحر است، خیز از بهر نماز

با یار و شفیق خود، دمی راز ونیاز 

در خلوت و تنهایی خود، یار طلب کن

وقت سفر است، خیز از بهر جواز 

 

 

گر اهل سلوکی و نیایش با هو

بسیار مخور،فاش مکن، اندک گو

با اهل خرد، اهل قلم، هم ره شو

تا فکر و عمل ، جهت بگیرد هر سو

 

 

گر بخواهی معرفت در روح و جان و در وجود

گر بخواهی عزت و رشد و تعالی در صعود 

کسب روزی کن  حلال و ترک هر گونه گناه 

می برد بالا ترا ،از پستی و از هر رکود

 

 

 

 

آدمی با مغز تنها ، نیست کامل در  جهان

پسته و بادام  هم  ،مملو ز مغز است اندر آن

معرفت همراه با ، ایمان و ادراک و شعور 

می کند انسان ترا ، در عالم  وکون و مکان

 

 

بهترین جا،در مساجد در کجاست

هست در محراب و آن در ابتدا ست

شد علی در غرق خو ن ،در سجده گاه

بهترین  سالک ،  به  نزد  کبریاست

 

 

ما  حافظ  خون  شهدا می   باشیم 

ما شیعه ای آل  مر تضی می باشیم 

خون شهدا، ناجی ما در دو جهان

ما شیفته ای آل عبا می باشیم 

 

 

 

 

 آنچه بینی، می شود گفت، واقعیت

آنچه باشد، می توان گفتا، حقیقت

آنچه بینی، آنچه باشد، کی برابر

در قضاوت، عدل و انصاف است و صحت

 

 

آدمی را دین و ایمان  و یقین

می کند  کامل ، وفادار و امین

آدمی را فهم و ادراک و شعور 

می برد تا عرش اعلا از زمین

 

 

گر بسازی خود، به اخلاق و ادب

 زندگی شیرین شود هر روز و شب

چون خروس و کرکس و اردک مباش

شهوت و پستی برد انسان عقب

 

 

 

 

 دانی که جهان در اختیار است ترا

دانی که خدا امید و  نور  است  مرا

در کون  و مکان مجو بجز جبر و خیار

دانی که بشر اسیر نفس است چرا

 

 

دانی که چرا، خدا تو را داده شعور

حق داده ترا عقل و خرد بهر امور

تا  روح  و روان شود مهیا  ی صعود

من معتقدم، خدا  علیم  است و صبور

 

 

سر به خاک آید، کمر خم در رکوع             

   موجب معراج تو در هر خضوع

دست به بالا، چشم به دنیا، در قنوت         

  تا به کی اهل نفاقی و دو رو

 

                   

در مکتب عشق، حق دهد درس          

    در مذهب عشق، جان دهد کس

در مکتب  و  مذهب  الهی                  

     ایثار و شهادت است، چرا ترس

 

                         

سالکان را عزلت و انکار نیست            

   عاشقان را جز خدا افکار نیست

روزه داری در طریق سالکان             

   جز کمال و عزت و اذکار نیست

 

                    

روزه تنها آب نا خوردن که نیست             

    ره بسو ی سفره نا بردن که نیست

خواندن و فهمیدن قرآن نکوست            

    در مرام و دین ما خسران که نیست

 

 

نان و نمک و  فدک، غم زهرا نیست

غصب سمت و حکومت مولا نیست

گمراهی  و دوری از ولایت باشد

در مکتب او دغد غه ی دنیا نیست

 

 

 

بر خاتم  انبیا  محمد

بفرست درود خود به احمد

برنور رسل، ولی مطلق

بفرست سلام خود مجدد

 

 

بر پرچم سبز آل احمد                    

     بنوشت کلام حق، محمد

لا حول ولا قوه الا بالله                   

     از قدرت حق جهان بگردد

 

                       

سلام بر مصطفی وبر محمد                

    کند رزق ترا افزون وبی حد

کند یاد نبی و آل او را                       

    هر آنکس بر محمد آن فرستد

 

                   

صل علی محمد                 

   نور خدا محمد

این است شعار امت          

  صلوات بر محمد

 

 

سالکان را عزلت و انکار نیست

عاشقان را جز خدا افکار نیست

روزه داری در طریق سالکان

جز کمال و عزت و انوار نیست

 

 

گفت سجاد این سخن، در وصف ذکر با خدا 

استجابت می کندحق، هر تمنا هر دعا 

گاه می‌گردد قبول و گاه بعدا مستجاب 

گاه می‌گردد ذخیره، تا شود روز ی ادا

 

 

نماز شب چو خوانی در دل شب 

دل و چهره شود  نورانی از رب 

خداوندا بده  توفیق  آن را 

بخوانم دلبر خود با دل و لب 

 

 

گر شوی  مرتکب خدعه و نیرنگ و ریا

گر شوی مرتکب حیله و تزویر و جفا

وانگهی غرق هوا و هوس خو یش شو ى

می رود روح و روان درپی هر میل و خطا

 

 

 

کاش می شد  ظلم و تزویر  و ستم با هر  جفا

جملگی می شد برون از نفس و این قلب سیاه

واندر آن یک رنگی و مهر و خوشی جا می گرفت

قلب می گردید پاکیزه زهر ظن و گناه

 

 

مى رود ایمان و تقوا، در پی هر هرزگی

کبر و نخوت می برد ایمان ما در بندگی

شستشوی روح ما دانی نماز است و دعا

نفس دون افعی  بود،چون شهوت اندر زندگی

 

 

الهی تویی مهربان هر زمان

که نزدیک باشی مرا هر مکان

منم غرق در لطف و احسان تو

بخواهم ز تو، جنتت ارمغان

 

 

 

 

الهی به آه و به اشک یتیم

عطا کن تو ظرفیتی بس عظیم

بریزی در آن نور ایمان و صبر

کنم بند گی، بر خدای  علیم

 

 

الهی به خون شهیدان  قسم

تو لطفی عطا کن، برین نفس هم

نما راه تقوا و دین بر بشر

نگردند گمره در این پیچ و خم

 

 

کار انسان در دو جا یکسان بود

کودکی و پیریش همسان بود

خوش بر آن کس که در زمان  ممات

توشه ای دارد ،که آن  احسان بود

 

 

 

الهی به آه اسیران و بیچارگان

فقیران و پیران و درماندگان

گرفتار گشته  در این روزگار

تحمل عطا کن، بر این بندگان

 

 

 

عاقلان قبل از عمل ،صبر فراوان می کنند

جاهلان بعد از عمل ،فکر فراوان می کنند

خوش بر آن عالم که بر علمش عمل هم می کند

عالمان حین عمل،سیر فراوان می کنند

 

 

الهی به شب زنده داران تو

که جز تو نخواهند، یاران تو

نما لطف بسیار بر بندگان

کنند شکر نعمت ز احسان تو

 

 

الهی تویی مهربان هر زمان

که نزدیک باشی مرا هر مکان

منم غرق در لطف و احسان تو

بخواهم ز تو، جنتت ارمغان

 

 

یاد  خدا  نگردد، از ذهن ها فراموش

نیکی به دیگران هم، باشد ترا فراموش

یاد قیامت و مرگ ، هر گز  مکن فراموش

گر کرد آدمی ظلم،، بهر خدا فراموش

 

 

خدای عظیم و جهان  آفرین

هدایت نما، خلق را در حزین

نما عفو اندر دو عالم بشر

خداوند  عالم، خدای برین

 

 

 

 

عابدین در بندگی،شکر فراوان می کنند

شاکرین در زندگی، صبر فراوان می کنند
خوش بر آن عاشق ،که معشوقش خداست
دائما با یاد حق ، ذکر فراوان می کنند

 

 

سزاوار ستایش ،در جهان اوست

اذان در گوش فرزندت چه نیکوست

نمازش  خوانده گردد، در نهایت

بقا مختص ذات حق بود دوست

 

 

نماز با ولایت روشنایی است

وصال  کردگار و دلر با یی است

ولی را جانشین کرده خداوند

اطاعت از ولی کاری الهی است

 

 

 

ره آورده شب قدر است قرآن

بود میراث احمد این گلستان

زبهر عاشقان آب حیات است

به کام مومنان شهد است فرقان

 

 

چون گنه آید زداید جان تو

گر اجل آید بگیرد جان تو

هر گنه ضایع کند روح تو را

با نیایش کی بمیرد جان تو

 

 

عید آمد و بلبل ز قفس نغمه کنان رست

طوطی دل از بند بدن رقص کنان جست 

هر کس که در این ماه ز بیگانه جدا شد

با دلبر دیرینه خود طرح نهان بست

 

 

 

 

هر که دارد نظر آل عبا بسم الله

این جهان رهگذری بهر رضا بسم الله

حفظ دینی که محمد بودش پایه گذار

هدف نهضت شاه شهدا بسم الله

 

 

من چو خارم به کنار گل خوشبوی علی

دست گل چین زمان چید گل روی علی

تیغ کین تابه جبین شه عالم بنشست

غرق خون گشت چو گل، قامت و گیسوی علی

 

 

مرغ دل پر می زند سوی دیار فاطمه

گشته روز عاشقان چون شام تار فاطمه

هر کجا دل میرود مستانه اندر جستجوست

تا بجوید  بینوا  خاک  و مزار  فاطمه

 

 

 

عبادت چون غذاى روح و جان است

ادایش روز و شب قوت روان است

بریدن از خود و طى کمال است

نجات هر کسی مرهون آن است

 

 

خوشا آنان که  در راه  ولایت

رها کردند جان و مال  وثروت

برای  حفظ   دین و راه   یزدان

گذشتند از  زن و فرزند و مکنت

 

 

الهی سینه ای ده پر ز حکمت

ببینم سر و رازی را ز خلقت

ندارم جز خدا، ورد زبانم

زبانی ده که گویم شکر نعمت

 

 

شد نیمه ماه رمضان جشن ولادت

باشد همه جا شور وصفا بهر ولایت

آورده به عالم گهر ی دخت پیمبر

صورت چو علی قد چو نبی ,بهر هدایت

 

 

روح من سرکش و فرمانبر میل و هوس است

منم آن بنده شیطان که اسیر قفس است

چه کنم تا که شوم دور ز نفس و دل خود

هر چه آورد سرم مستی و کار عبث  است

 

 

بهشت فاسقان در این جهان است

بهشت زاهدان در لا مکان است

بهشت عاشقان اندر دو عالم

بهشت و دوزخ ما در نهان است

 

 

 

 

ای محمد، مظهر خلق خبیر

صاحب حمد و مقامی بی نظیر

خلق را خارج ز گمراهی کنی

حکم حق، جاری نمودی در غدیر

 

 

دیر فهمیدم که مرگ آید بسوی هرکسی

دیرفهمیدم که رزق ما رسد حتی خسی

دیر فهمیدم  که  ایزد  ناظر  احوال ما

پس چرا هر روز و شب  دل واپسی

 

 

 

دیر فهمیدم که  عصیان کرده ام در بندگی
دیر  فهمیدم  که تنها  اوست  اندر  زندگی
ای بشر تا کی اسیر این و آن و نفس خود 
دیر فهمیدم زمان طى شد و ما در بردگی

 

 

 

نور قرآن در جهان امشب هویدا مى شود

نفس دون پاکیزه وافعال انشا مى شود
روح و جان مسرور  و دل  سوی خداست 
سرنوشت آدمی تعیین و امضا مى شود

 

 

محمد با نبوت را پذیرفتم، پذیرفتم
امامت با عدالت را پذیرفتم، پذیرفتم
یگانه خالق عالم، به یکتایی پذیرفتم 
معاد اندر قیامت
  را پذیرفتم، پذیرفتم

 

 

فاطمه ام ابیها، صاحب علم و کمال و اطهر است
عمر آن گل،شش برابر نقطه های کوثر است
کی شود مهدی بیاید تا کند تفسیر آن 
همسر دخت نبی، مولود کعبه، حیدر است

 

 

عدو مى گفت مولا بی نماز است
شهادت  در حرم  گویای راز  است
ولایت  تا  ابد  پاینده  گردید 
که
  تفسیر حقیقت   کارساز  است

 

 

شهادت موجب افشای افکار
حقیقت دیده  گردد نزد اغیار
علی در کعبه گوید آرزویش 
کند خوشبختیش ابراز و اظهار

 

 

دوستی گردد عیان، اندر مصیبت یا که فقر
جز خدا حامی نباشد، در سرا شیبی قبر
تا به کی غافل ز خود
  در این سرای  بی وفا 
دشمن ما در درون جان بود تا روز حشر

 

 

عده ای با کار خود، نابود هر  آیین کنند 

عده ای با لفظ خود، دین خدا، بدبین کنند
دین فنا گشت و چه ها شد ، چون که باز
عده ای دین خدا را، با غرض، تبیین کنند

 

 


اهل احسان و شفقت گهری یکدانه

قدر دانان محبت چو صدف دردانه

جان فشانی و گذشت شهدا الگو کن

بهر ایثار و لقا پیش خدا  جانانه

 

 

 

 

ذکر حق را از زبان انبیا باید شنید

درک آنرا  با بیان او لیا باید چشید
فهم و تفسیر حقایق مشکل است

 با معلم می توان بر مقصد و منزل رسید

 

 

  

قرآن شده نازل به زبان عربی

تا فهم شود ذکر خدا در اثری
نازل شده در شان و نه در اصل وجود

با وحی سخن گفته خدا با بشری

 

 

گفت پیغمبر به زهرا این سخن

در خصوص امر حق بر مرد و زن

کاهلی اندر نماز و کاهلی در وقت آن

موجب  رنج و بلا ی جان و تن

 

 

فاطمه جانانه ای ، بهتر ز حور

او نشد تسلیم نا اهلان به زور

نور هستی در دو عالم فاطمه 
فاطمه کفو علی، همتای نور

 

 

ذکر ما ذکر لسانی با خداست
ذکر قلبی در خفا وبی صداست
ذکر دیگر در عمل باشد نه حرف
یاد حق همواره ذکر اولیاست

  

 


قلب پاک و روی باز و شرح جان
جملگی باشد صفات مو منان
می کنند انفاق از کسب حلال
مردمان آسوده از انفاقشان

 

حج تجلی گاه روز محشر است

خود مثالی از سرای دیگر است 

طوف و قربانی ز حج اصغر است

طوف حق اما ز حج اکبر است

 

 حج مطار مومن خوش سیرت است

حج نمودی از حضور امت است

حاجیان را خانه حق قصر نیست

حج خلوص است و صفا و قدرت است

 

 

 ره آورد شب قدر است قرآن

بود میراث احمد این گلستان

کتاب معرفت سرچشمه ی نور

که نورانی شوی از پرتوی آن

 

چون گنه قلب ترا تسخیر کرد

ذکر حق کی بر دلت تاثیر کرد

هر که نفس خویش را درمان نکرد

کی مرام و مشی خود  تغییر کرد

 

  السلام ای گوهر دریای جان

چلچراغ مجلس ای نور جنان

طایر خلد برینی و شهید

چون خریدارت خدای لا مکان

 

خدا نازل نموده بهر انسان
متاعی چون گوهر ، دری چون فرقان
نماز است ارتباط حق و مردم
که واجب گشته  آن بر هرمسلمان

 

آخرین حرف نبی بر مسلمین
دستگیری از ضعیف و ذکر دین
با عمل بر دین حق بالا روی
مرگ با عزت،به از تسلیم کین

 

 در زمستان مومنین را چون بهار

فرصتی باشد به نزد کردگار

تا کنند راز و نیایش با خدا

صحبتی با خالق لیل و نهار

 

 

 ایمان به خدا امید ما گشت
دین حافظ ما زهر خطا گشت
حرص و حسد وغرور فرجام
نابودی دین شد  و بلا گشت

 

 

پانزده رنج و بلای  جانگداز
آیدت گر سست انگاری نماز
اندر این دنیا و اندر  آخرت
گر نباشد با خدا راز و نیاز

 

عبادت ذکر تنها با خدا نیست
پیمبر گفت، در دین انروا نیست
عبادت را بود اعمال ظاهر
نماز و صوم و حج، اندر خفا نیست

 

 

آنکه ضایع می کند حق صلات
کی بنوشد از لبش آب حیات
 حق آن بر بندگان سنگین بود
یاد یزدان موجب قرب و ثبات

 

 

تا به کی خونابه ریزم همچو ابر
از  غمت لبریز گشته جام صبر
شعر هجرت را سرودن تا به کی
تا به کی مردم دچار ظلم و جبر

 

 

عبادت ذکر تنها با خدا نیست
پیمبر گفت، در دین انروا نیست
عبادت جملگی حبل المتین است
نماز و صوم و حج اندر خفا نیست

 

 

با نفی غرور و ترک عصیان
دین حفظ کند تو را ز شیطان
خواهی تو صراط حق تعالی
 ایمان به خدا و ذکر  یزدان

 

 

سر آغاز هر کار، با ذکر هو
نبی را کند حفظ ، در نار او
تجلی کند حق تعالی عیان
گلستان شود،آتش آن عدو

 


کتاب دین و دانش،باب رحمت
هدایتگر بود ما را ز غفلت
کتاب حق بود آن لوح محفوظ
بود هر آیه اش اسرار خلقت
 

 

اگر خواهی شوی محبوب جانان‌
تلاوت کن  مکرر ذکر یزدان
قرایت کن کلام حق ز تدبیر
به تعلیمش شود دنیا چو رضوان

 

 

خدایا مصطفی گوید سخن چند
برای مردم و اصحاب در بند
کتاب دین و آیین خدا را
کلام وحی و آیات خداوند

 

 

کتاب عشق و تقوا سوی سبحان
بود هر آیه اش نوری ز رحمان
کلام حق بود عالیترین ذکر
ستون محکم ایمان و عرفان

 

 

ذکر قرآن مجید، جملگی نور ونوید
با عمل کردن به آن،رحمت حق را  مزید
ذکر حق گویان به شب، نور یزدان است و رب
 هر کسی گوید به لب،  می دهد ما را امید

 


عامل خوشبختی و رفع نیاز
در نماز است و نمازی چاره ساز
عامل بدبختی و فسق و فجور
در گناهان است و دوری از نماز

 

 

گنه در اهل دل راهی ندارد

دلیلی غیر خود خواهی ندارد

گنه را چون نجاست می توان دید

لذا خوردن از آن جایی ندار د

 

از مسیر حق جدا گشتن خطاست
خاطیان را عاقبت رنج و بلاست
همره روز جزا، افعال توست
 سر نوست سرکشان،شوم  و جزاست

 

بشنو از اهل یقین و معرفت
نی زهر بیگانه و شیطان صفت
بشنو از قرآن و عترت رمز و راز
راه و رسم زندگی و منزلت

 

 السلام ای گوهر دریای جان
چلچراغ محفل و نور جنان
طایر خلد برینی و شهید
 رهنمای عاشقان در هر   زمان

 

گر بخواهی روی حق اندر لقا
سجده کن بر در گه پاک خدا
گر پذیرای تو شد یزدان پاک
می برد چون حر به نزد اولیا

 

گر خریدار دل و جانت خداست
جایگاهت در جوار اولیاست

می برد هفتاد و دو یاران خود

جای آنها بر سریر کبریاست

 



ولایت ریشه و اصل و عمود است
چو سدی پیش افکار جمود است
مسلمان در پناهش در امان است
ولایت  رابط حق و شهود است

 

 

شیعه یعنی استقامت در نبرد
حق مظلومان ستادن همچو مرد
این بود آیین و رسم شیعیان

در نبرد حق و باطل تا ابد

 

زینت زن در اطاعت از خداست
دور گشتن از گناه و هر خطاست
زینت زن در عفاف و پاکی است
بندگی وزهد کار اولیاست

 


روزه ذکر است و دعا و رمز و راز 
یاد معبودی که باشد بی نیاز
خواندن و فهمیدن قرآن نکوست
با صدای دلنشین و دلنواز 

 

دعوت خاص خدا،ماه خداست
در ضیافت،جملگی نور و صفاست
نفس را مدفون کند ذکر و دعا 
روح تو مهمان خاص کبریاست

سر به خاک آید، کمر خم در رکوع

موجب معراج  تو گردد خضوع

دست به بالا، چشم بسته در قنوت

تا به کی ، اهل نفاقی و جزوع

 

 

روزه تنها آب نا خوردن که نیست

ره بسو ی سفره نا بردن که نیست

روزه تمرین جهاد اکبر است

روزه در خوابیدن و گفتن که نیست

 

گر بکاهی غم مردم، نبری رنج و عذاب

گاه در عالم خاکی،  و گهی وقت حساب

غم مردم ، غم خود دان ، به علاجش پرداز

تا که عمر است  تورا ،  کن عملی بهر ثواب

 

 از بهر نجات و دفع شیطان

تقوا و عمل به شرع و قرآن

منجی بشر ز جهل و غفلت

ایمان و عمل به حرف یزدان

 

         دانی که چرا درون انسان مخفی است ؟   

        دانی که چرا حکم خدا ، گه دفعی است ؟   

         احکام شریعت  همه  از  بهر کمال بشرند

        دانی که چرا نفس  بشر ، چون افعی است؟

 

چون گنه قلب تو را تسخیر کرد
ذکر حق کی بر دلت تاثیر کرد
اژدهای نفس  گر باشد رها

آدمی را در غل و زنجیر کرد

 

 

خوشا آنکس که قرآن رهنما بود
چراغ دین و دانش رهگشا بود
ندارد رهنمایی جز ولایت

که قرآن و  ولایت از خدا بود

 

الهی لحظه ای بر ما نظر کن
امید نفس دون را بی اثر کن
مصون بنما مرا از هر رزالت
مرا دور از بلا و هر خطر کن

 


الهی چشمه ای از نور ایمان
عطا بنماز مهرو لطف و احسان
الهی دست ما گیر از خطاها
پشیمانم ز لغزشها و کفران

 

 

الهی عیب و عذر ما کثیر است
عبودیت علاج بی نظیر است
خدایا بخششی بنما ز رافت
سقوط من گناهان کبیر است

 

 

برزخ است  حایل میان مرگ و حشر

گر برون آیی از این زندان و حصر

تا قیامت سر رسد با اذن رب

می شود وقت حساب و روز جبر

 

آنکه ضایع می کند حق صلات
کی بنوشد از کفش آب حیات
حق آن بر بندگان سنگین بود
اول وقت است ما را باقیات

 

خدا نازل نموده بهر انسان
متاعی چون گوهر ، دری چون فرقان
نماز است ارتباط حق و مردم
که واجب گشته  آن بر هرمسلمان

 

خداوندا در این شب های قرآن
ببخشا هر گناه و جرم و نسیان
کتاب معرفت ، سرچشمه نور
کند روشن چراغ فضل و ایمان

 

 

 اگر خواهی شوی محبوب جانان

تلاوت کن کلام و ذکر سبحان
چو توام باعمل با فهم گردد
بود راه نجات و دفع شیطان

شب اجر است و محتاج  ثوابیم
شب بیداری و ذکر است و خوابیم
تویی دریای رحمت،نور مطلق
شب عفو است و مشتاق جوابیم


شب قدر است و ایام عبادت
نصیب نور حق گردد شهادت
شکستند حرمت محراب و مسجد
به خون آغشته شد دین و سیاست

 


دست بالا می بری بهر قنوت
لیک در فکر زر و پولی  و قوت
این رکوع و سجده و راز و نیاز
باعث رشد و صعود است وثبوت

 

در پی دنیا مرو در زندگی
پیشه کن تقوا و زهد وبندگی
راه علم و معرفت را پیشه کن
گر بخواهی عزت و آزادگی

 

 

سی روز گذشت و عید فطرت آمد

پاکی ز گناه و ترک  ظلمت  آمد

آلودگی از روح و روان، رخت ببست

شادی و سرور بی  نهایت  آمد

 

نبی گفتا  ستون  دین  نماز است

که  معراج  مسلمانان  نیاز است

ادای ذکر حق روشن کند دل  

بسوی وصل حق آن را جواز است

  

 گر درک کنی شمس و قمر  می رخشند

گر درک کنی جن و بشر می گردند

عالم همه  تسبیح خدا می گویند

 گر درک کنی چرخ و فلک می چرخند

 

 

بهترین اعمال ما،دانی که چیست
جز عبادت نزد حق،چیزی که نیست
این عبادت ها همه سازندگی است

چون برای خالق عقل است و زیست

 

 عجب ماهی است این ماه عبادت
مه ارض و سما و قدر و‌ رحمت
بود ماه خدا و عشق و تقدیر
دهد آرامش و صبر و طهارت

 

نماز است عامل دوری ز خسران
انیس قبر و نور  دل بود آن
چراغ رهنما و زینت ما
بهای جنت است و عز انسان

 

مو منان دارند صفاتی اینچنین
صبر و ایمان ،همره علم و یقین
باحیا و اهل تدبیر و خرد
زهد و تقوا شد مرام مو منین

 

منزلگه جسم، می شود در دل خاک

منزلگه روح، می شود  برزخ  پاک

چند  ماهی تو کنی رشد و نمو با مادر

این جسم به خاک و می روی در افلاک

 

 

حج تجلی گاه روز محشر است

 وحدت و همبستگی  دیگر است

حج امید و شور و شوق مردمان

طوف حق را در زمین ،جلوه گر است

 

بر خیز ز خواب، وقت دیدار شده

برخیز و بخوان، که حق خریدار شده 

صبح است و کنون وقت نماز است تو را

برخیز و ببین، جهان پدیدار  شده

 

توحید و نبوت سبب  حفظ حیات است

قرآن و معاد موجب  رشد صفات است

حق است و حقیقت علل حفظ ولایت

اسلام و شریعت همه جا راه نجات است

 

وقت سحر است،خیز از بهر نماز
با یار قدیم خود ، دمی راز و نیاز
در خلوت و تنهایی ، با یار سخن گو
هنگام سفر ، به نام او کن آغاز


با ترک عبادت، ز خدا دور شوی

از نور خدا خارج ومغرور شوی

شیطان بنگر، که رانده از حق گردید

در محضر حق ذلیل و مهجور شوی


مهمان خدا اسیر و سر گشته شده

در مهلکه از فرط عطش  کشته شده

حجاج گرفتار و خدا می خواهند

در راه ادای حج خود مانده شده


بهترین مرگ بشر ، فیض شهادت باشد
بهترین هشدارها، از سوی فطرت باشد
بهترین منزل برای آدمی باشد بهشت
بهترین اعمال ها، ذکر و عبادت باشد


آدمی تشکیل گردد ، از علق
جان بگیرد از خدا، رب الفلق
قطره ای وارد شود در هسته ای
چون شود کامل ، بیاید با طلق




این مقام دنیوی دارد زکات 

گشته واجب بر شما همچون صلات

چند روزی این امانت دست توست

تا توانی خدمتی کن در حیات



آنان که ز خود عبور و بیدار شدند
شمع دو جهان گشته وابرار شدند
از فیض عروج شهدا نور بتابید
عالم شده نورانی و انصار شدند



 شیعه یعنی استقامت در نبرد

در نبرد حق و باطل تا ابد

این بود آیین و رسم شیعیان
حق مظلومان ستادن همچو مرد

سراینده دکتر علی رجالی

 

  • علی رجالی
  • ۰
  • ۰


مستی ما مستی انگور نیست

لحظه ای در خود شدن منظور نیست

مستی ما بی خود از خود گشتن است

  شوق جنت رفتن و یا حور نیست

 

 

عشق را تفسیر و تعبیرش خطاست

عشق دانی گوهری نزد خداست

عشق ما باشد هوس,آن عشق نیست

عشق دانی ذات پاک کبریاست

 

 

هر که دارد ادب و شور و نوا بسم الله

هر که خواهد اثر ذکر و دعا بسم الله

آنکه اندر دو جهان عشق حسینی دارد

بهر دیدار حسین و شهدا بسم الله

 

 

 

 

 وصل حق، رفتن و بر گشتن ما از ازل است

رنج ها دارد ،و طی کردن آن با  عمل است 

تابع  عشق عجب تابع  پر پیچ  و  خمی  است

هفت  خوان  دارد،  و  رفتن به فراز کتل است

 

 بار الها، به در خانه ی تو چند زنم

تا گشایی در خود، بلکه ندایی شنوم

بار الها، به من آمده در کوی رفیق

گوشه چشمی بنما، تا که نوایی ببرم

 

 

آتش عشق کند، روح و روان را ویران

آتش عشق بود، شعله‌ ور و هم سوزان 

عشق بی صبر و وفا عشق حقیقی نبود  

آتش عشق کند، کور و کر و دل لرزان 

 

در مکتب عشق ، حق دهد درس

در مذهب عشق، جان دهد کس

در مکتب   و  مذهب   ا لهی

ایثار و شهادت است، چرا ترس

 

عشق ما، عشق حقیقی بر خداست

دیدن  یار  و  لقای  کبریا ست

عشق سالک بهر حق جان دادن است

این جهان، چون نردبان اولیاست

 

عشق  اسطرلاب  اسرار  ولاست

دیده بان حکمت و وصل وصفا ست

خوش بر آن مردان با تقوای دین

کارشان هر روز و شب یاد خداست

 

.مبدا عشق بود ذات خداوند مجید

اثر عشق بود شادی و اخلاق و امید

مظهر عشق علی باشد و زهرا معشوق 

راوی عشق بود مظهر پاکی و شهید

 

ای که ندارم کسی            

  غصه و غم ها بسی 

کشت مرا عشق تو              

داد مرا کی  رسی

 

 

ای که در این روزگار           

  نیست صفا و قرار 

فکر عقوبت کنی             

گریه کنی زار زار

 

ای که دهی منزلت         

   ای که کنی  مغفرت

علم عطا کن مرا                

 بلکه برم معرفت

 

ای که مرا یار نیست         

   همدم و دلدار نیست

دیدن معشوق هم                     

   با دل بیمار نیست 

 

ای که خبر ها ز توست         

    چشم و نظر ها به تو ست

لحظه ای بر ما نما                  

   چونکه اثر ها ز توست 

 

ای که روم کوی تو          

   بهر دل و روی تو

عاشق و دیوانه را            

 کی بشود سوی تو

 

ای که شدم مست یار                

   عاشقم و بی قرار 

یک نظری کن مرا              

    کی بکنم جان نثار

 

در مکتب و مذهب الهی

عشق است و امید و دلریایی

ایثار و شهادت است و لاغیر

جوینده شوی، هر آنچه خواهی

 

 

از دست  زبان و دل و دیده

قلبم شده صد تکه و پاره

بر چشم دل و دیده بکوبید

 تا روح شود  خادم  و بنده

 

بار الها، دل من عاشق و شیدای تو شد

عاشق چشم و لب و روی شکوفای تو شد

من ندانم تو کجایی، که روم من سویت

گر ببینم رخ تو، کوی دلم ، جای تو شد

 

کبر و حسد و کینه کند تار

قلب و دل تو ز نو ر دلدار

قطع رحم وشنیدن صوت غنا

روح تو کند سیه چو کفتار

 

غم دل با که بگویم، که شود غم خوارم

غم دل جز به خدا، کس نبرد از جانم

غم دل چیست ، که آزرده کند احوالت

غم دل ، دوری یار است ، چرا در خوابم

 

 

نابودی ما  ز دست وقلب و دهن است

شمشیر دو لب، صدای جان، در بدن است

ایمان به خدا سعادت و خوشبختی است

همراه تو در روز پسین یک کفن است

 

تابع عشق عجب تابع پر پیچ و خمی 

تابع رشد و صعود است،چو معراج نبی 

به نهایت برسد،هر که کند طی آنرا

 سخن حق شنود ،از لب یکتا گوهری 

 

 

دل اگر رنجیده شد، کی مى توان ترمیم کرد

آدمی چون رانده شد، کی مى  شود تعلیم کرد

در جوار حق شدن، تسلیم شرط لازم است

روح و جان یاغی بود، کی می  توان تسلیم کرد

 

از هزاران یک نفر با معرفت

مابقی  اندر گناه و معصیت

خوش به حال سالکان و اهل دل 

در جوار حق تعالی، آخرت 

 

مى رود ایمان و تقوا، در پی هر هرزگی

کبر و نخوت می برد ایمان ما در بندگی

شستشوی روح ما دانی نماز است و دعا

نفس دون افعی  بود،چون شهوت اندر زندگی

 

به خون شهیدان و اشک یتیم

به آه اسیران در بند و بیم

عطا کن مرا،نور ایمان و صبر

خداوند جان آفرین حکیم

 


صاحبان  فضل وعلم و معرفت
مظهر پاکی و اهل مغفرت
مردم اهل یقین در هر زمان
کی خطا کار و دچار  معصیت

 

امشب همه در راز و نیاز ند

در مسجد و محراب و نمازند

بر دلبر خود عشق بورزند

هم ناله و در سوز و گدازند

 


در میکده انواع شراب است اگر درک نمایی
هر شب شب قرب است اگر قدر بدانی
در مزرعه ای  روح  و روان عشق  بکارید
هر لحظه وصال است اگر وصل  بخواهی

 

گر بخوانی حق ز اعماق وجود

استجابت می کند دریای جود

نور مطلق صاحب فیض و کمال

در قیام و در رکوع و در سجود

 

 

با ترک گنه، روح و روان شاد شود

با ذکر و دعا، امید ما یاد شود

اعمال بد و خوب همه گردد ثبت

با هر گنهی حسن تو بر باد شود

 

معرفت همراه ایمان و شعور 

همره انسان بود تا قعر گور 

آدمی با مغز تنها ناقص است 

عاملی باشد برای فهم نور

 

در مکتب و مذهب الهی

جای شهدا رفیع و عالی

روح شهدا اسیر گشته

در عالم و در دیار خاکی

 

با پست و مقام ،خود نگیری، مردی

با مال  و منال، دست گیری، مردی

مردی نبود به ظلم و تزویر و ریا

گر خدمت خالصانه کردی، مردی

 

عشق یعنی دیدن یار و لقا

عشق جویی در ولی و مقتدا

عشق دانی گنج رحمت گنج جود

شد تجلی عشق حق  در کربلا

 

 

عشق را تفسیر و تعبیرش خطاست

عشق دانی گوهری نزد خداست

عشق ما باشد هوس,آن عشق نیست

عشق دانی ذات پاک کبریاست

 

سفر عشق شفای غم یاران دارد

دیدن یار و دو ای دل حیران دارد

مقصد اهل حرم روی و رخ دلدار است

عاشقان شوق نگاه شه جانان دارد

 

 یار یعنی، عشق، هستی ، زندگی

عاطفه، مهر و وفا ، دل دادگی

همد می خوب و انیس جان و دل

پاک و مخلص، خالی از  آلودگی

 

یار یعنی، عشق، هستی ، زندگی

عاطفه، مهر و وفا ، دل دادگی

همد می خوب و انیس جان و دل

پاک و مخلص، خالی از  آلودگی

 

 هر کسی عاشق شود ، در انتظار دلبر است

    فرد عاشق، کی خطا از دلبرش  را درسر است

    همچو مجنون، از فراق یار بی تاب وتب است 

سختی آسان می شود، چونکه خدایش اکبر است

 

 

الهی  گشته ام، دیوانه  و  مست

شوم عاشق ، روم در گوشه ای پست

دمادم مى کنم، من  آه  و  ناله

بجویم  دلبر دیرین ، کجا هست

 

 


عشق ما،عشقی بجز الله نیست

عاشقی جز بر خدا دلخواه نیست

عشق ما عشق حقیقی بر خداست

عشق ما در شان این درگاه نیست



عشق ما عشق حقیقی بر خداست
دیدن یار و لقای کبریاست
عشق سالک بهر حق جان دادن است

ترک دنیا کردن و شوق لقاست

 

هفت شهر عشق چون پیموده شد

سر به خاک دوست هر دم سوده شد

جان رها شد،گر ز بند نفس پست

دل ز عصیان و غضب آسوده شد

 

 

دل چو باشد خانه ی پروردگار

می شود از عشق ایزد بی قرار

دل اگر عاشق شود بی حد و مرز

بال و پر می سوزدش پروانه وار

 


عشق ما عشق حقیقی بر خداست
دیدن یار و لقای کبریاست
عشق سالک بهر حق جان دادن است

ترک دنیا کردن و شوق لقاست

 


عشق ما،عشقی بجز الله نیست

جز خدا از بطن ما آگاه نیست

عشق ما عشق زلیخایی که نیست

عاشقی جز بر خدا دلخواه نیست

 

چون گنه قلب ترا تسخیر کرد

ذکر حق کی بر دلت تاثیر کرد

هر که نفس خویش را درمان نکرد

کی مرام و مشی خود  تغییر کرد

 

عبادت بهترین راه وصال است
بریدن از خود و طی کمال است
شروع گفتگو با حق تعالی است
   سخن با دلربا و  ذوالجلال است

 

عشق یعنی گنج اسرار نهان
عقل حیران گشته از ادراک آن
عشق باشد مظهر نور خدا
آدمی عاجز به وصف است و بیان

 

چو دنیا یک گذر گه در مسیر است
شهادت زاد راهی بی نظیر است
خوشا آنان که حق باشد خریدار
فغان از ما که دل شاه و امیر است

 

 

 جنگ با نفس پلید و دون خود

سخت تر باشد ز پیکار احد

چون مهار نفس را داری بدست

باعث گستاخی و مستی  نشد

 

من کیم،بنده ای عصیان گر و یاغی و شرور
منم آنکس که به خود غره و هستم  مغرور
من شدم خسته از این سرکشی بی حد و حصر
چه کنم ،تا که شوم خرم و شاد و مسرور

 

ای که مرا یار نیست،همدم و دلدار نیست
دیدن معشوق هم، با دل بیمار نیست
لحظه ای بر ما نما،روی و رخ یار را
چون که بخواهی مرا، راه که دشوار نیست

 

عشق را تفسیر وتعبیرش خطاست

عشق شور و جملگی لطف خداست

خوش بر آن عاشق، که حق معشوق اوست

عشق دانی با خدا،  نور و شفا ست

 

مست عشقم،  مست یار و روی او

مست معبود ى که هستی مال او

حالت  مستی و  حیرانی  نکو

دیدن   یکتا  امید م آرزو 

 

مست یارم، مست و خاطر خواه دوست 

مست معشوقی که عالم آن اوست 

مست چشمی  را که می خوابد نیم

مست معشوقی که جان دادن نکوست

مستی ما، مستی انگور نیست

بهر جنت یا ز عشق حور نیست

مستی ما، دیدن روی خداست

دیدنش بی چشم  دل مقدور نیست

 

معرفت را تزکیه افزون کند
عاشق جانانه را مجنون کند
تزکیه با علم گر توام شود
کی بشر را نادم و محزون کند

 

ای که ندارم کسی، غصه و غم ها بسی
کشت مرا عشق تو،داد مرا کی رسی
ای که شدم مست تو، شیفته ی روی تو
بی خود و دیوانه ام ،هیچ ندارم کسی

 

 

زمزمه های قلب من،ندای من 
مانع رشد  کار من،هوای من
روح و روان عشق من ،برای تو
گنج گران عشق من،خدای من

 

رمز نوای قلب من،شفای من
مستی و شورو عشق من،نوای من
فزون ز ارزش گهر،بهای تو
هست حروف شعر من،جزای من

قیام آخرین ولی، ندای حق
قیمت روی دیدنت،رضای حق
ظهورحجت خدا،دعای دل
کشتن نفس دون بود ،لقای حق

 

قیام آیت مبین، به پا شود
دشمن مرتضی علی ، فنا شود
روح و روان و جسم من،کشته شود
چه خوش که در ره خدا ،فدا شود

 

با لگد بر نفس و بر امیال پست
می شوی  از جام  وصل یار مست
دل به فیض سرمدی تسکین شود
هر که بار خویش را جانانه  بست

 


هر که نفس خویش را سرکوب کرد
خویشتن را در جنان محبوب کرد
با ریاضت بر خود و امیال خود
   عشق حق را در دلش مجذوب کرد

 

این مسافر کی به مقصد می رسد
تا دمی  کاو دل بر این دنیا نهد
 پستی و بالا بود در طول راه
کی رسد هر کس که بی تقوا بود


گر چه من غرق معاصی گشنه ام
خود پرست و پست و  واهی گشته ام
لیک در پیشت کنون شر منده ام
خود تو می بخشی که راهی گشته ام
  

گرچه شیطان هوس را بنده ام
نزد این و آن بسی پوشانده ام
نامه ام خالی بود از هر ثواب
لیک  در  پیش خدا شرمنده ام

 

چون قیامت گشت و هنگام حساب
روز فصل آید شود گاه جواب
شرمسارم از حضورت ای خدا
من به خود افتاده ام در منجلاب

 

  دل اگر عاشق شود، دیوانه وار
بال و پر می سوزدش ، پروانه وار
نفس را سرکوب و دل آباد کن
 حمله ای بر نفس کن،  بیگانه وار


نفس را سرکوب و دل آباد کن
روح را با یاد حق آزاد کن
نفس ما افعی و طغیان گر بود
  جان خود را با تعبد شاد کن

 

دل اگر جولانگه شیطان شود
باعث  هر نکبت و هجران شود
خانه ی دل منشاء هر شر بود
مامن امیال و هر خسران شود


عشق یعنی همنوا با اهل دل
در کنار دوست ماندن متصل
عشق باشد راه حق تا انتها
در رهیدن او نگردد منفصل
    


فضیلت با عمل تعیین گردد
چو زنبور از عسل تحسین گردد
رسالتهای عارف این چنین است
صداقت در عمل تبیین گردد
  

ای که باشی همه چیز و ما هیچ

ما گرفتار رهی پیچا پیچ

می کنم ناله و خواهم مددی

جسم ما گشته چو سدی پا پیچ

 


 این بهشت و این سرا افسانه نیست
جای نا اهلان در این میخانه نیست
بهترین منزل سرای جنت است
    جای هر نا لایق وبیگانه نیست

 

 

   بار الها دل من عاشق و شیدای تو شد

عاشق شیوه ی پردازش دنیای تو شد
من ندانم تو کجایی که بیایم سویت
گر نمایی نظری،کوی دلم جای تو شد

 


 افسوس که عمر خود،به واهی طی شد

افسوس که بی ثمر، به آهی طی شد

دریاب که هر ثانیه چون در باشد

دوران جوانی، به تباهی طی شد

 

مردان خدا به دیدن یار  خوش اند

مستان به می و صدا و یک تار خوش اند

نزدیک مشو به بی خرد ، در همه حال

افراد شقی، به ظلم  و پیکار خوش اند

 

 

ماهی بی آب کی یک ماهی است
عارف بی عشق  ظرف خالی است
آب و ماهی،عشق و عارف  کی جدا
ماهی بی آب جسمی خاکی است

 


     عشق دنیایی بود بیماری روح و روان