قصیده نصیحت(۱۳)

 

باسمه تعالی

نصیحت(۱۳)

خویش را هرگز ز یکتا وا مکن
دل تهی از این هدایت ها مکن

 

عدل را از نفس خود آغاز کن
در قضاوت بی سبب اجرا مکن

 

 

گر نداری عدل و انصاف و یقین
حق کس را وقف بر غوغا مکن

 

هر که را دیدی که داد از عدل کرد
طعنه بر احوال او بی جا مکن

 

ظلم، راهی سوی تاریکی بُوَد
خویش را در ظلمت شب ها مکن

 

 

گر تو را باشد عدالت خط مشی
دل تهی از مهر و از تقوا مکن

 

داد را باید که با انصاف گفت
حرف ناحق در قضا، افرا مکن

 

عدل، نوری بر جهان هستی است
نور را خاموش در دل‌ها مکن

 

 

عدل چون نور است در کون و مکان
نور دل را تار با غوغا مکن.

 

 

تا به ظلمت در نیفتی از فراق،
شور بی‌جا در دلت پیدا مکن.

 

 

هر که دل از بستگی آزاد کرد
غیر حق را در دلش ماوا مکن

 

 

مال دنیا را ز بهر دین مخواه
گنج دل را غیر حق پیدا مکن

 

 

هر که را دیدی که زاهد شد ز عشق
دل ز احوال درونش وا مکن

 

 

 

بهترین سرمایه در تقوا و صبر
دل تهی از گوهری یکتا مکن

 

 

آن که عالم را تهی از مهر کرد
عقل را بازیچه‌ی دنیا مکن

 

 

گنجِ حکمت در دلِ آرام جو
خویش را تسلیمِ هر سودا مکن

 

عزت نفس و صفای دل نگاه
سفره ی دل را  به هر کس وا مکن

 

سادگی در زیست راه اتقیاست
عشق را در دام هر سودا مکن

 

 

 

صبح امید از دل شب زاده شد
پس به تاریکی دلت را جا مکن

 

گر دلت از سختی ایام تنگ
صبر کن، دل را به غم شیدا مکن

 

هر که با امید در دل زنده است
طعنه بر رؤیای او بیجا مکن

 

زندگی با نور زیبا می شود
دل به هر اندیشه در افوا مکن

 

 

 

هر که باشد در رهِ عشق و حضور
دل به فردایِ خود و سودا مکن

 

 

هر که باشد در مسیر عشق و نور
چشم خود را وقف بر فردا مکن

 

هر که را امید باشد مستدام

خویش را بی نور یکتا وا مکن

 

 

 

 

زندگی با نور حق زیبا شود
دل تهی  از نورِ بی همتا مکن

 

دل مبند بر موج‌های اضطراب
کشتی‌ات را غرق در غم ها مکن

 

گر که خواهان سکونی در دلت
دل تهی از عشق نا پیدا  مکن

 

 

هر که را دیدی که آرام است و شاد
طعنه بر حال دل شیدا مکن

 

زندگی بی‌نور رویای دل است
پس تو خود را محو در رویا مکن

 

گر که خواهی صلح با عزت همی
راه خود را بسته بر غوغا مکن

 

 

هر که باشد در سکون و منزلت
خویش را از این کرامت وا مکن

 

 

زندگی با صبر و آرامش نکوست
دل تهی از صلح و از معنا مکن

 

 

هر که را باشد " رجالی" محو یار
بی سبب مدهوش و در رویا مکن

 

 

 

 

 

 

 

سراینده

دکتر علی رجالی

قصیده نصیحت(۱۷)

باسمه تعالی

قصیده نصیحت(۱۷)

بخشش

 

فقر خود را پیش کس افشا مکن
دل به غیر از حضرت یکتا مکن

 

بخشش و نیکی ز مردان خداست

لطف خود بر این و آن، افشا مکن

 

دیده‌ی دل سوی رحمان باز کن
خویش را مشغول این دنیا مکن

 

رنجش از خلق خدا در دل مدار
شکوه از تقدیر و از مولا مکن

 

هر چه آید بهر تو از لطف اوست
شکر نعمت کن، گله بی‌جا مکن

 

 

در مسیر عشق، جز یزدان نبین
در امور دنیوی،  غوغا مکن

 

 

خدمت مردم نما با شوق و ذوق
با خلوص و بی ریا، اغوا مکن

 

 

عفو را چون زینتی بر دل گزین
کینه را در جان و دل مأوا مکن

 

گر کسی بر تو جفا کرد بی غرض
زخم را در خاطر خود جا مکن

 

 

هر که را دیدی خطایی کرده است
سخت‌گیری در خطا، امضا مکن

 

زندگی در عفو زیبا می‌شود
قلب خود را کلبه ی غم ها مکن

 

 

نیک باش و نیک بین و دلنواز
لطف را تعویق بر فردا مکن

 

دست خود بر مهربانی ها گشا
مهر خود را دیده بر بینا مکن

 

 

در گذشت است لذتی بر جان و دل
پس پشیمانی در آن معنا مکن

 

 

هر که را دیدی که دل آرام شد
یاد حق را در دلش، حاشا مکن

 

چون که رحمت شامل حالت شده
بی سبب تاخیر بر فردا مکن

 

زندگی جز لطف حق بی معنی است
دل به غیر از او ز خود احیا مکن

 

راز هستی را ز یزدان کن طلب
عمر خود را بسته بر رویا مکن

 

چون که تسلیم قضا از حکمت است
رنج را در خاطرت مأوا مکن

 

گر که تقدیری رسد در زندگی
شکوه از آن در بر دنیا مکن

 

 

اعتماد خویش بر یزدان نکوست
دل به غیر از لطف او شیدا مکن

 

زندگی سرشار از عشق و صفاست
بی سبب آن تیره در افوا مکن

 

 

حرص دنیا بی‌ ثمر باشد، فناست
عمر خود را در پی دنیا مکن

 

 

عزت از صبر و قناعت حاصل است
فقر خود را پیش کس افشا مکن

 

گر رضایت در قناعت شد پدید
دل به مال و جاه دنیا وا مکن

 

 

عزت از درگاه حق حاصل شود
در طلب، غیر از خدا، تقوا مکن

 

 

صبر چون کردی، خدا یاری کند
شکوه‌ بر حال و دلت رسوا مکن

 

 

روزگارِ تلخ را شیرین ببین
شادی‌ات را بسته بر سودا مکن

 

 

با توکل بر خدا آرام باش
عمر خود را در غم و افوا مکن

 

 

هر که با صبر و رضا همراه شد
رنج را بر خاطرش معنا مکن

 

 

چون ز درگاه خدا روزی رسد
دل به غیر از لطف حق شیدا مکن

 

 

حاجتت را جز به درگاهش مگو
راز دل را پیش هر کس وا مکن

 

 

گر به درگاه خداوندی شدی
سجده‌ات جز درگه یکتا مکن

 

 

دیده‌ی دل را به نور حق فروز
خلوتت را جز به حق آرا مکن

 

 

هر که قانع شد" رجالی" دل رها
عمر خود در حرص بی‌معنا مکن

 

 

 

سراینده

دکتر علی رجالی

شرحی بر دعای شعبانیه

باسمه تعالی

دعای شعبانیه

الهی ز عشقت دلم بی‌قرار
ز شوقت دلم هست در انتظار
بده دیده‌ای، جلوه‌ای کن مرا
که جز تو ندارم به دل هیچ یار

---

شرح و تفسیر هر مصرع

۱. الهی ز عشقت دلم بی‌قرار

• در این مصرع، شاعر از بی‌قراری دل خود در اثر عشق الهی سخن می‌گوید.
• واژه‌ی الهی نشان از نیایش و طلب از خداوند دارد.
• عشق الهی در عرفان، مقامی والا است که موجب بی‌تابی و اضطراب سالک می‌شود.
• بی‌قراری نشانه‌ای از عشق حقیقی است؛ چراکه عاشق هیچ‌گاه در فراق محبوب آرام نمی‌گیرد.

۲. ز شوقت دلم هست در انتظار

• شوق در اصطلاح عرفانی، به معنای میل شدید و اشتیاقی سوزان نسبت به وصال معشوق است.
• این مصرع اشاره دارد به انتظار سالک برای رسیدن به لقاءالله، که از مهم‌ترین آرمان‌های عارفان است.
• انتظار، حالتی میان خوف و رجاست؛ از یک‌سو، ترس از دوری و از سوی دیگر، امید به وصال.

۳. بده دیده‌ای، جلوه‌ای کن مرا

• دیده در اینجا به چشم باطن و بصیرت عرفانی اشاره دارد که انسان را قادر می‌سازد حقیقت را ببیند.
• این درخواست از خداوند، مشابه دعای حضرت موسی (ع) است: "رَبِّ أَرِنِی أَنْظُرْ إِلَیْکَ" (خدایا، خود را به من نشان بده تا به تو بنگرم).
• جلوه اشاره به تجلی اسماء و صفات الهی دارد، که عارفان آرزوی مشاهده‌ی آن را دارند.
• این مصرع به حقیقت کشف و شهود عرفانی اشاره می‌کند.

۴. که جز تو ندارم به دل هیچ یار

• این مصرع بیانگر مقام توحید افعالی و توحید ذاتی است؛ یعنی سالک در دل خود، جز خدا هیچ معشوق، محبوب و پناهی ندارد.
• در عرفان، رسیدن به این مقام فنا فی الله نامیده می‌شود، که در آن هر چیزی غیر از خدا محو و بی‌ارزش می‌شود.
• این بیت، تداعی‌کننده‌ی آیه‌ی "إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ" است؛ یعنی دل و جان، سراسر به سوی خداوند معطوف می‌شود.

---

نتیجه‌گیری

این شعر، دعایی عاشقانه و عرفانی در قالبی کوتاه است که حالات درونی یک سالک مشتاق را بیان می‌کند. از بی‌قراری ناشی از عشق آغاز می‌شود، به انتظار وصال می‌رسد، سپس درخواست چشم حقیقت‌بین و تجلی الهی را مطرح می‌کند و در نهایت، به یگانگی خدا در دل سالک ختم می‌شود.

 

دعای شعبانیه یکی از دعاهای معروف و عمیق عرفانی است که از امام علی (ع) نقل شده و در ماه شعبان خوانده می‌شود. این دعا جایگاه ویژه‌ای در میان مناجات‌های اهل بیت (ع) دارد و از آن به‌عنوان یکی از والاترین مناجات‌های معرفتی یاد می‌شود. در این دعا، سالک راه حق با لحنی عاشقانه، درخواست تقرب به خداوند را مطرح می‌کند و حقایقی عمیق از توحید، معرفت نفس، و عشق الهی را بازگو می‌نماید.

ساختار و محتوای دعای شعبانیه

۱. توسل و درخواست نور الهی: دعا با حمد و ثنای الهی آغاز می‌شود. بنده از خداوند طلب نور، محبت، و رحمت می‌کند:
وَاسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ، وَاسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ، وَأَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ...

۲. طلب قرب الهی و عشق به ذات حق: یکی از مهم‌ترین بخش‌های دعا، جملاتی است که اوج عشق بنده به خدا را نشان می‌دهد. سالک از خدا می‌خواهد که او را از خود دور نکند و همیشه در قرب او باشد:
إِلَهِی هَبْ لِی کَمَالَ الانْقِطَاعِ إِلَیْکَ، وَأَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِیَاءِ نَظَرِهَا إِلَیْکَ...

۳. معرفت نفس و شناخت حقیقت: دعا تأکید دارد که شناخت خداوند از طریق درک حقیقت وجودی خود انسان ممکن است. لذا دعاکننده از خداوند می‌خواهد که پرده‌های حجاب را کنار بزند و او را به درک حقیقت هستی نائل کند.

۴. اظهار فقر و نیاز مطلق: دعاکننده خود را نیازمند و تهیدست در برابر عظمت الهی می‌بیند و از خداوند طلب رحمت و مغفرت می‌کند:
إِلَهِی أَغْنِنِی بِتَدْبِیرِکَ لِی عَنْ تَدْبِیرِی، وَبِاخْتِیَارِکَ عَنِ اخْتِیَارِی...

۵. ذکر و تضرع عاشقانه: این دعا لحنی عاشقانه دارد و پر از شوق دیدار و نزدیکی به خداوند است. تعابیری مانند «إِلَهِی مَا أَلَذَّ خِطَابَکَ لِلضُّعَفَاءِ، وَمَا أَحْلَی مَا طَابَتْ بِهِ الرُّوحُ مِنْ ذِکْرِکَ» نشان از این شوق دارند.

جنبه‌های عرفانی و فلسفی دعای شعبانیه

• قرب الهی: در این دعا، انسان نه‌تنها به عنوان یک بنده‌ی محتاج بلکه به عنوان یک سالک عاشق مطرح می‌شود که نهایت آرزویش، وصول به حق است.
• معرفت نفس: مطابق حدیث "مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ", دعا به اهمیت شناخت درونی برای رسیدن به خدا اشاره دارد.
• فنای فی الله: دعا با درخواست برای کمال الانقطاع نشان می‌دهد که اوج سلوک، رسیدن به مرحله‌ی فنا و محو شدن در ذات الهی است.

نتیجه‌گیری

دعای شعبانیه یک مناجات ویژه و پرمغز است که مسیر بندگی عاشقانه را ترسیم می‌کند. در این دعا، روح سالک از طلب عفو و مغفرت به سمت عشق و وصال الهی حرکت می‌کند. این دعا، یکی از متون ارزشمند عرفانی شیعه است که تأمل در مضامین آن می‌تواند راهی برای رسیدن به حقیقت باشد.

تهیه و تنظیم

دکتر علی رجالی

شرحی بر دعای مشلول

باسمه تعالی

دعای مشلول

بگشا گره از دل و روانم، یا حق
رحمی بنما، به روح و جانم، یا حق
دستم به دعا سوی یزدان باشد
یک دم بنگر، که ناتوانم، یا حق

---

شرح و تفسیر مصرع اول:

"بگشا گره از دل و روانم، یا حق"
این مصرع به‌گونه‌ای است که شاعر با نهایت تضرع از خداوند می‌خواهد که گره‌های زندگی‌اش را بگشاید. دل و روان در اینجا نماد درونی‌ترین حالات انسان است؛ یعنی هم از دغدغه‌های فکری و هم از پریشانی‌های قلبی رنج می‌برد.
واژه "یا حق" در انتهای مصرع، نشان از توجه به حقیقت مطلق و ذات اقدس الهی دارد. در واقع، شاعر از خداوند می‌خواهد که با حقانیت و قدرت مطلق خود، مشکلات او را رفع کند.

---

شرح و تفسیر مصرع دوم:

"رحمی بنما، به روح و جانم، یا حق"
در این مصرع، درخواست رحمت الهی به‌صورت مستقیم بیان شده است. شاعر از خداوند می‌خواهد که به جان خسته و روح درمانده‌اش توجه کند.
واژه‌های "روح" و "جان" مکمل یکدیگرند و نشان‌دهنده عمق رنج و اندوه درونی شاعر هستند. "یا حق" در انتهای این مصرع نیز تأکیدی بر توجه به ذات خداوند است که منشأ همه رحمت‌هاست.

---

شرح و تفسیر مصرع سوم:

"دستم به دعا سوی یزدان باشد"
این مصرع نشان‌دهنده حالت نیاز و استغاثه است. شاعر با حالتی خاضعانه دست به دعا برداشته و از درگاه خداوند درخواست کمک دارد.
"یزدان" به معنای خدای متعال است و استفاده از آن، نشان از عظمت مقام الهی دارد. حالت دست برداشتن به دعا نیز نمادی از استیصال و توکل کامل است.

---

شرح و تفسیر مصرع چهارم:

"یک دم بنگر، که ناتوانم، یا حق"
در این مصرع، شاعر با نهایت خشوع از خداوند می‌خواهد که حتی لحظه‌ای به او بنگرد و ضعف و ناتوانی او را ببیند.
"یک دم" به معنای لحظه‌ای کوتاه است، اما همین لحظه می‌تواند دگرگونی عظیمی ایجاد کند. شاعر به‌خوبی احساس ناچیزی و نیاز خود به رحمت خداوند را بیان کرده است.

---

جمع‌بندی:

این رباعی با زبانی ساده و صمیمی، حالت تضرع و نیاز به درگاه الهی را به‌زیبایی ترسیم کرده است. ساختار شعری محکم و روان است و استفاده از واژگان مانند "دل و روان"، "روح و جان"، "یزدان" و "یا حق" نشان‌دهنده دقت شاعر در انتخاب کلمات برای بیان عمق معنوی و نیازمندی است.
این رباعی می‌تواند به‌عنوان مناجاتی کوتاه و عاشقانه با پروردگار در لحظات سخت زندگی مورد استفاده قرار گیرد.

دعای مشلول که به نام "دعای الشاب المأخوذ بذنبه" نیز شناخته می‌شود، یکی از دعاهای ارزشمند منقول از رسول خدا (ص) است که در کتاب‌های روایی معتبر مانند مصباح المتهجد شیخ طوسی و مهج الدعوات ابن طاووس آمده است. این دعا را جبرئیل به پیامبر (ص) تعلیم داد تا جوانی که به سبب عاق والدین دچار فلج (مشلول) شده بود، با خواندن آن شفا یابد.

محتوای دعای مشلول

این دعا دارای مضامین بلند عرفانی، توحیدی و اخلاقی است که بخش‌های اصلی آن شامل موارد زیر است:

1. توحید و اسماء الهی
   دعا با یَا اللَّهُ یَا رَحْمَٰنُ یَا رَحِیمُ... آغاز می‌شود و در ادامه بسیاری از اسماء و صفات خداوند ذکر می‌شود. خواننده با خواندن این اسامی به شناختی عمیق‌تر از خداوند دست می‌یابد و او را با اوصاف قدرت، رحمت، علم، حکمت، و قهاریت می‌خواند.

2. استغاثه و تضرع به درگاه الهی
   در این دعا، بنده خود را نیازمند مطلق معرفی می‌کند و با تضرع و زاری، خدا را به صفات جمال و جلالش قسم می‌دهد تا او را یاری کند.

3. ذکر معجزات و الطاف الهی
   دعا به داستان‌های تاریخی و وقایع قرآن اشاره دارد؛ از جمله نجات حضرت نوح (ع) در طوفان، نجات ابراهیم (ع) از آتش، گشوده شدن دریا برای موسی (ع)، زنده شدن مردگان توسط عیسی (ع)، و حمایت از پیامبر اسلام (ص) در سختی‌ها. این بخش از دعا نشان می‌دهد که خداوند قادر مطلق است و هرگاه اراده کند، معجزه‌ای رقم خواهد زد.

4. طلب حاجت و رفع گرفتاری
   پس از بیان توحید و قدرت الهی، بنده به درگاه خداوند روی آورده و از او رفع گرفتاری، شفای بیماری، عفو از گناهان و دفع بلاها را می‌طلبد.

آثار و برکات دعای مشلول

• این دعا به دلیل ذکر اسم اعظم الهی دارای قدرت ویژه‌ای است و در روایات آمده است که هرکس این دعا را بخواند، گرفتاری‌هایش رفع شده، بیماری‌هایش شفا می‌یابد، و حاجاتش برآورده می‌شود.
• بسیاری از بزرگان بر خواندن این دعا به‌خصوص در هنگام گرفتاری، بیماری، و سختی‌های زندگی تأکید کرده‌اند.
• در روایات آمده است که کسی که این دعا را بعد از نماز عشا بخواند، خداوند درهای رحمت و گنج‌های پنهان را به روی او می‌گشاید.

رابطه این دعا با عرفان و معرفت نفس

این دعا، یک متن عمیق توحیدی و معرفتی است که می‌تواند راهگشای سالکان طریقت باشد. در این دعا، انسان ابتدا با اذعان به فقر و نیازمندی خویش به شناخت اسماء الهی می‌رسد و سپس از طریق استغاثه، خود را در معرض عنایات و تجلیات الهی قرار می‌دهد. خواندن این دعا، نه‌تنها رفع مشکلات مادی و جسمی را به دنبال دارد، بلکه نور معرفت الهی را در قلب سالک روشن می‌کند.

نتیجه‌گیری

دعای مشلول یک ذخیره معنوی عظیم برای هر مسلمانی است که به دنبال تقویت ارتباط با خداوند، رفع گرفتاری‌ها، و عروج روحانی است. این دعا، با بیان اسماء اعظم الهی و یادآوری قدرت مطلق خداوند، به انسان امید، توکل، و آرامش می‌بخشد و او را از ناامیدی و استیصال نجات می‌دهد.

مجموعه رباعیات دعا(۴)

باسمه تعالی

مجموعه رباعیات دعا(۴)

 

دعای فتح
ای فتح دل و جان ، ز تو آگاه شدیم
در سایه‌ی عشق، سوی درگاه شدیم
هر قفل که بر جان و دلم بود گران
با یاد تو وا گشت، به همراه شدیم

 

دعای خضر
ای آنکه به قدرتت جهان حیران است
ذات تو ز ادراک بسی پنهان است
در کشف گره‌های جهان مشهوری
یاد تو گشاینده‌ی هر زندان است

 

دعای اسمای حسنی
رحمت بی حد حق در عالم است
مهر حق از خلقت و از آدم است
نور حق جاری به دل ها گشته است
هادی و منجی پیمبر خاتم است

 

 

دعای حرز
حرزت سپر از تیرِ بلاها باشد
چون چتر نجات در بلایا باشد
از چشمِ بد و شرّ زمانه ایمن
عالم ز خطرها به دعاها باشد

 

دعای جامعه
ای جان جهان، امام هر آیینه
نور دل و روح مؤمن و بی‌کینه
در محضر عشق، جامعه را خواندم
دیدم که تویی امام هر آیینه

 

 

دعای ناحیه  مقدسه

ای وارث خون پاک آل طاها
ای منتقم از ستمگران دنیا
در ناحیه خواندم و به اشک آلودم
دیدم که تویی امام عالم بر ما

 

 

 

دعای مکارم اخلاق
ای خالق لطف و مهر و عشق و ایثار
آموز دلم، طریق اخلاص و وقار
بر دوش من آویز ردای کرمت
تا پر کشم از خود،  به سوی دیدار

 

دعای امین‌الله
در روز وصال و محشر عشق و یقین
محروم مکن ز رحمتت بر مسکین
از کوثر عشق جرعه‌ای نوشانم
این دل ز فراق در غم است و غمگین

 

دعای معراج

الهی به معراجِ عشق و صفایت
به عرشِ جلال و جمال و بقایت
به آن نورِ رحمان که بر عرش تافت
ببخشا گناهم به لطف و عطایت

 

دعای افطار

الهی به روزی که افطار شد
گنهکار دل سوی دربار شد
ببخشا خطاها ز الطافِ خویش
که این بنده از عشق، بیمار شد

 

سراینده

دکتر علی رجالی

۱۴۰۴/۱/۹

شرحی بر دعای خضر

 

باسمه تعالی

دعای خضر

ای آنکه به قدرتت جهان حیران است
ذات تو ز ادراک بسی پنهان است
در کشف گره‌های جهان مشهوری
یاد تو گشاینده‌ی هر زندان است

---

شرح و تفسیر هر مصرع

مصرع اول: "ای آنکه به قدرتت جهان حیران است"

در این مصرع، شاعر به عظمت و قدرت خداوند اشاره می‌کند که تمامی جهان در برابر قدرت بی‌پایان او حیرت‌زده و ناتوان است.
کلمه‌ی "حیران" نشان‌دهنده‌ی سرگشتگی و شگفتی است که انسان‌ها در برابر قدرت خدا احساس می‌کنند. این حیرانی، بیانگر عظمت الهی است که عقل بشر از درک آن عاجز است.

---

مصرع دوم: "ذات تو ز ادراک بسی پنهان است"

در این مصرع، شاعر به حقیقت توحید ذات الهی اشاره می‌کند که از درک و شناخت بشر فراتر است.
کلمه‌ی "بسی" در اینجا به معنای "بسیار" است و نشان می‌دهد که شناخت ذات خداوند برای بشر ممکن نیست. این مصرع بر ناتوانی انسان در دستیابی به کنه ذات الهی تأکید می‌کند.

---

مصرع سوم: "در کشف گره‌های جهان مشهوری"

این مصرع بیانگر این حقیقت است که خداوند به‌عنوان "حلّال مشکلات" شهرت دارد.
واژه‌ی "مشهوری" به این نکته اشاره دارد که در سختی‌ها و مشکلات، همه به یاد خدا می‌افتند، چراکه او گره‌گشای حقیقی است.
گره‌های جهان، نمادی از مشکلات، پیچیدگی‌ها و دشواری‌های زندگی است که تنها با قدرت الهی باز می‌شوند.

---

مصرع چهارم: "یاد تو گشاینده‌ی هر زندان است"

در اینجا، شاعر از "زندان" به‌عنوان نمادی از گرفتاری‌ها، مشکلات روحی، دنیوی و حتی حصر معنوی استفاده کرده است.
"یاد تو" اشاره به ذکر الهی و ارتباط قلبی با خداوند دارد که به انسان آزادی درونی و رهایی از مشکلات می‌بخشد. این مصرع در حقیقت نتیجه‌گیری از سه مصرع پیشین است که بر اثر ذکر خداوند در گشایش امور تأکید دارد.

---

جمع‌بندی:

این رباعی عرفانی با زبانی ساده ولی عمیق به توصیف عظمت خداوند و نقش یاد او در رهایی از مشکلات می‌پردازد. شاعر با انتخاب واژگان دقیق و آهنگین، فضای روحانی و معنوی را به خواننده منتقل می‌کند.
رباعی در عین کوتاهی، تأمل‌برانگیز و عمیق است و می‌تواند به‌عنوان دعایی برای رهایی از سختی‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

دعای خضر از دعاهای معروفی است که به حضرت خضر (ع) نسبت داده می‌شود. این دعا در بسیاری از منابع اسلامی به‌عنوان دعایی مجرب برای رفع گرفتاری‌ها، دفع بلاها و جلب خیرات شناخته شده است.

متن دعای خضر (ع):

معمولاً دعای خضر به این صورت نقل شده است:

"یا من لا یعلم کیف هو إلا هو، یا من لا یبلغ قدرته القادرون، یا من لا یدرک جنابه العارفون، یا من لا یعجزه شیء فی الأرض ولا فی السماء، یا من لا یحیط به موصوف، یا من لا یحصره محدود، یا من لا یغیره حادث، یا من لا یخاف من شیء، یا من لا یرجو غیره."

---

شرح و تفسیر دعا:

این دعا سرشار از معانی عرفانی و توحیدی است و به چند مفهوم کلیدی اشاره دارد:

۱. شناخت ناپذیری ذات الهی:

"یا من لا یعلم کیف هو إلا هو"
ای کسی که هیچ‌کس جز خودت نمی‌داند که چگونه‌ای!
این عبارت بر یگانگی و بی‌همتایی خداوند دلالت دارد. ذات الهی به‌قدری متعالی است که هیچ عقل و فکری توان درک آن را ندارد.

---

۲. قدرت بی‌نهایت الهی:

"یا من لا یبلغ قدرته القادرون"
ای کسی که حتی قدرتمندان نیز به قدرت تو دست نمی‌یابند!
در این عبارت به این نکته اشاره شده است که قدرت خداوند نامحدود است و هیچ موجودی توان رسیدن به مرتبه‌ی قدرت او را ندارد.

---

۳. فراتر از ادراک عرفا:

"یا من لا یدرک جنابه العارفون"
ای کسی که حتی عارفان نیز به مقام تو دست نمی‌یابند!
این جمله نشان می‌دهد که حتی اهل معرفت و سالکان حقیقت نیز در برابر عظمت الهی ناتوان‌اند و نمی‌توانند کنه ذات او را درک کنند.

---

۴. قدرت مطلق بر زمین و آسمان:

"یا من لا یعجزه شیء فی الأرض ولا فی السماء"
ای کسی که هیچ چیز در زمین و آسمان تو را ناتوان نمی‌کند!
این عبارت بیانگر این است که هیچ موجودی در پهنه‌ی آسمان‌ها و زمین نمی‌تواند مانعی بر اراده‌ی الهی باشد.

---

۵. غیرقابل توصیف بودن خداوند:

"یا من لا یحیط به موصوف"
ای کسی که هیچ توصیفی او را در بر نمی‌گیرد!
در این فراز، شاعر به این حقیقت اشاره می‌کند که حتی واژه‌ها و اوصاف نیز نمی‌توانند کمال خداوند را توصیف کنند.

---

۶. فراتر از محدوده‌ها:

"یا من لا یحصره محدود"
ای کسی که هیچ حد و مرزی او را در بر نمی‌گیرد!
این عبارت بر بی‌کرانگی خداوند دلالت دارد که هیچ حد و حصری نمی‌تواند او را در قالبی بگنجاند.

---

۷. ثبات در برابر تغییرات:

"یا من لا یغیره حادث"
ای کسی که هیچ رخدادی او را تغییر نمی‌دهد!
این جمله نشانگر ثبات و پایداری ذات الهی است که در برابر تغییرات عالم ثابت و پایدار باقی می‌ماند.

---

۸. بی‌نیازی از ترس:

"یا من لا یخاف من شیء"
ای کسی که از هیچ چیز نمی‌ترسد!
این جمله بیانگر این است که خداوند بی‌نیاز از ترس است، چراکه هیچ قدرتی نمی‌تواند بر او تأثیر بگذارد.

---

۹. تنها امید عالم:

"یا من لا یرجو غیره"
ای کسی که امید هیچ‌کس جز او نیست!
این عبارت به مفهوم توحید افعالی اشاره دارد؛ یعنی تنها خداوند است که می‌تواند گره از مشکلات بگشاید و امید هر کسی فقط به اوست.

---

جمع‌بندی:

دعای خضر (ع) در واقع یک نیایش روحانی است که ذات الهی را از هر گونه محدودیت و نقص مبرا می‌داند. این دعا به انسان یادآوری می‌کند که خداوند یگانه، قادر مطلق و بی‌نیاز از هر چیزی است. همچنین نشان می‌دهد که همه‌ی قدرت‌ها، معرفت‌ها و توصیف‌ها در برابر عظمت الهی ناچیزند.
این دعا را می‌توان برای توکل به خدا، جلب آرامش قلبی و دفع نگرانی‌ها خواند. در حقیقت، دعای خضر انسان را به سوی تکیه بر قدرت بی‌کران خداوند دعوت می‌کند.

تهیه و تنظیم

دکتر علی رجالی

شرحی بر دعای اسمای حسنی

 

دعای اسمای حسنی
رحمت بی حد حق در عالم است
مهر حق از خلقت و از آدم است
نور حق جاری به دل ها گشته است
هادی و منجی پیمبر خاتم است

 

این شعر به توصیف اسمای حسنی و صفات الهی پرداخته و رحمت و نور خداوند را در جهان هستی به تصویر می‌کشد. در ادامه، هر مصرع همراه با تفسیر و شرح معنای آن آورده شده است:

---

دعای اسمای حسنی

رحمت بی حد حق در عالم است
تفسیر:
در این مصرع، شاعر به رحمت بی‌پایان و بی‌حد و اندازه خداوند اشاره می‌کند. "رحمت بی‌حد" یعنی رحمت خداوند هیچ محدودیتی ندارد و در تمامی عالم گسترده است. این رحمت شامل تمامی موجودات جهان، از انسان‌ها گرفته تا سایر موجودات و حتی اشیاء بی‌جان است. خداوند، رحمت خود را به همه موجودات ارزانی می‌دارد و این رحمت جزو اسمای حسنی اوست که به معنای مهربانی و عطوفت بی‌پایان است.

---

مهر حق از خلقت و از آدم است
تفسیر:
در این مصرع، مهر و محبت خداوند از آغاز خلقت تا انسان‌ها را در بر می‌گیرد. "مهر حق" اشاره به محبت خداوند دارد که در خلقت تمامی موجودات و انسان‌ها جاری است. خداوند محبت و مهربانی خود را در آفرینش جهان و بشر نهادینه کرده است. این مهر، اساس وجود انسان‌ها و تمام موجودات است، زیرا بدون محبت خداوند، هیچ چیزی وجود نداشت.

---

نور حق جاری به دل ها گشته است
تفسیر:
این مصرع به نور الهی اشاره دارد که در دل‌های انسان‌ها جاری می‌شود. "نور حق" نماد آگاهی، هدایت و شعور الهی است که از خداوند به دل‌های انسان‌ها می‌رسد. این نور، انسان‌ها را از تاریکی‌های جهل و گمراهی بیرون می‌آورد و راه را برای شناخت خداوند و حقیقت آشکار می‌کند. شاعر در اینجا به تاثیر نور الهی بر دل‌های مؤمن و پاک اشاره دارد که باعث روشنایی قلب و هدایت انسان‌ها می‌شود.

---

هادی و منجی پیمبر خاتم است
تفسیر:
در این مصرع، به مقام پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، اشاره می‌شود. "هادی" به معنای راهنما و "منجی" به معنای نجات‌دهنده است. پیامبر اسلام در مقام هدایت‌گر و نجات‌دهنده مردم از جهل و گمراهی قرار دارد. "پیمبر خاتم" به معنای آخرین پیامبر است، اشاره به این نکته دارد که حضرت محمد (ص) آخرین پیامبر الهی است که مأمور به هدایت مردم در تمامی زمان‌ها و مکان‌ها می‌باشد. او با رسالت خود راه را برای رسیدن به خداوند روشن کرد و مردم را از انحرافات فکری و عملی نجات داد.

---

جمع‌بندی:
این شعر به زیبایی به توصیف رحمت و نور خداوند و جایگاه پیامبر اسلام (ص) در هدایت بشر پرداخته است. هر مصرع از این شعر مفهومی عمیق و عرفانی دارد و به‌خوبی ویژگی‌های اسمای حسنی را در قالب یک دعای معنوی بیان می‌کند. شعر به خوبی نشان می‌دهد که چگونه خداوند رحمت و محبت خود را در خلقت و هدایت انسان‌ها به کار می‌برد و پیامبر خاتم (ص) نیز به‌عنوان راهنمای آخرین بشر، نقش حیاتی در هدایت انسان‌ها دارد.

دعای اسمای حسنی در واقع دعایی است که در آن همه ۹۹ نام مبارک و زیبا که خداوند در قرآن کریم معرفی کرده‌اند، ذکر می‌شود. این اسما به گونه‌ای نشان‌دهنده‌ی ویژگی‌ها و صفات عالی خداوند هستند. در اسلام، از این اسما برای دعا و مناجات استفاده می‌شود، چرا که بر اساس حدیثی از پیامبر اسلام (ص)، هر کس این ۹۹ اسم را به درستی و با توجه به معانی آن‌ها به خداوند عبادت کند، خداوند دعایش را اجابت می‌کند.

اسمای حسنی در قرآن کریم به‌طور مستقیم ذکر شده‌اند و در حدیثی از پیامبر (ص) آمده است که خداوند ۹۹ اسم دارد که اگر کسی این‌ها را حفظ کرده و به آن‌ها عمل کند، به بهشت خواهد رفت. این اسما به‌طور خاص در قرآن کریم و در بخش‌های مختلف مورد اشاره قرار گرفته‌اند و در تلاوت و ذکر آن‌ها در دعاها، انسان می‌تواند به ویژگی‌های خاص و بی‌نظیر خداوند پی ببرد.

یکی از مهم‌ترین دعاهایی که در آن از اسمای حسنی استفاده می‌شود، دعای "اللهم انی اسئلک باسمائک الحسنی" است که در آن به ذکر اسامی مختلف خداوند پرداخته می‌شود. این دعا شامل ۹۹ اسم مبارک است که در کتاب‌های معتبر دعا آمده‌اند.

بعضی از این اسامی عبارت‌اند از:

• الرحمن (بسیار مهربان)
• الرحیم (مهربان)
• الملک (پادشاه)
• القدوس (پاک)
• السبوح (پاک و منزه از هر عیب)
• السلام (منزه از هر نقص)

دعای اسمای حسنی معمولاً در جهت تقویت ارتباط معنوی با خداوند، آرامش روحی، و درخواست برکات الهی از خداوند خوانده می‌شود. این دعا همچنین در برخی از آداب مخصوص مذهبی مانند شب‌های قدر یا در مواقع خاصی از زندگی برای استجابت دعاها و رفع مشکلات خوانده می‌شود.

اگر به دعای خاصی از اسمای حسنی نیاز دارید یا می‌خواهید متن کامل این دعاها را دریافت کنید، خوشحال می‌شوم بیشتر راهنمایی کنم.

شرحی بر دعای حرز

 

باسمه تعالی

دعای حرز
حرزت سپر از تیرِ بلاها باشد
چون چتر نجات در بلایا باشد
از چشمِ بد و شرّ زمانه ایمن
عالم ز خطرها به دعاها باشد

 

حرزت سپر از تیرِ بلاها باشد

در این مصرع، کلمه "حرز" به معنای دعا یا تعویذی است که انسان را از خطرات و بلاها محافظت می‌کند. شاعر با تشبیه حرز به "سپر"، آن را وسیله‌ای برای دفع تیرهای بلا می‌داند. "تیر بلا" کنایه از سختی‌ها، مصائب و گرفتاری‌ها است که ممکن است انسان را هدف قرار دهند. این مصرع بیانگر آن است که حرز همانند سپری قوی، انسان را از گزند حوادث حفظ می‌کند.

---

چون چتر نجات در بلایا باشد

در این مصرع، "چتر نجات" نماد وسیله‌ای برای رهایی از خطر و سقوط است. شاعر با استفاده از این تشبیه زیبا، حرز را به چتری که از افتادن در بلایا جلوگیری می‌کند، تشبیه کرده است. این تصویر به مخاطب نشان می‌دهد که دعاها و حرزها می‌توانند انسان را در شرایط سخت یاری دهند.

---

از چشمِ بد و شرّ زمانه ایمن

"چشم بد" به باور عامیانه به نگاه حسودان و بدخواهان اشاره دارد که می‌تواند بر زندگی انسان تأثیر منفی بگذارد. "شرّ زمانه" نیز به مصائب و مشکلاتی که از محیط و جامعه بر انسان تحمیل می‌شود، اشاره دارد. در این مصرع، شاعر بیان می‌کند که حرز می‌تواند انسان را از آسیب‌های ناشی از نگاه‌های بد و مشکلات اجتماعی محفوظ نگه دارد.

---

عالم ز خطرها به دعاها باشد

در این مصرع، "عالم" به معنای جهان هستی و "خطرها" به معنای بلایا و مصائب است. شاعر در اینجا به این نکته اشاره دارد که دعاها می‌توانند کل جهان را از خطرات حفظ کنند. این دیدگاه برگرفته از اعتقادی است که دعا و نیایش موجب دوری از بلاها می‌شود.

---

جمع‌بندی کلی

این رباعی، با استفاده از تصاویر زیبا و پرمفهوم، بر اهمیت دعا، نیایش و حرز در محافظت از انسان در برابر خطرات تأکید می‌کند. شاعر با تشبیه‌های قدرتمند، نقش دعا را در مصونیت از بلایا و چشم بد به تصویر می‌کشد و از منظر عرفانی و دینی، ارزش دعا را به عنوان سپری معنوی یادآور می‌شود.

 

یکی از مشهورترین حرزها، حرز امام جواد (ع) است که به عنوان حرز کبیر نیز شناخته می‌شود. این دعا برای حفاظت از بلاها، دشمنان، چشم‌زخم و دیگر مشکلات به کار می‌رود.

متن حرز امام جواد (ع)

حرز امام جواد (ع) به این صورت است:

اللَّهُمَّ یَا نُورَ النُّورِ یَا مُدَبِّرَ الْأُمُورِ یَا قَابِضَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا بَارِئَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ یَا عَالِمَ السِّرِّ وَ أَخْفَی یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ لَکَ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَی وَ الْأَمْثَالُ الْعُلْیَا وَ الْکِبْرِیَاءُ وَ الْآلَاءُ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَ اسْمَکَ سِتْراً فِی نَحْرِی وَ جُنَّتَکَ دِرْعاً عَلَی صَدْرِی وَ وَقَایَتَکَ وَقَاءً عَنْ یَمِینِی وَ عَنْ شِمَالِی وَ مِنْ بَیْنِ یَدَیَّ وَ مِنْ خَلْفِی وَ مِنْ فَوْقِی وَ مِنْ تَحْتِی وَ أَنْ تَدْفَعَ عَنِّی بِحَوْلِکَ وَ قُوَّتِکَ فَإِنَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.

---

آداب و نحوه استفاده از حرز

1. نوشتن بر پوست آهو: معمولاً این دعا بر پوست آهو نوشته شده و به بازوی راست بسته می‌شود.
2. همراه داشتن: می‌توان آن را به گردن آویخت یا در جیب نگه داشت.
3. با نیت خالصانه: حتماً با نیت پاک و توکل به خدا استفاده شود.
4. استغفار قبل از خواندن: بهتر است قبل از خواندن دعا، استغفار کرده و نیت خود را خالص کنید.

---

آثار و برکات حرز امام جواد (ع)

• حفاظت از بلاها و دشمنان
• دفع چشم‌زخم و سحر
• آرامش قلب و اطمینان خاطر
• افزایش برکت در زندگی

تهیه و تنظیم

دکتر علی رجالی

مجموعه رباعیات دعا

باسمه  تعالی

مجموعه رباعیات ده گانه

فهرست مطالب

۱.مجموعه دعا(۱)

۲.مجموعه دعا(۲)

۳.مجمموعه دعا(۳)

۴.مجموعه دعا(۴)

۵.مجموعه دعا(۵)

 

دعا(۱)

دعای سحر
با نغمه‌ی راز، آسمان لب وا کرد
دل را ز غبار، نور حق زیبا کرد
از جام سحر، شراب توحید گرفت
یک جرعه‌ی عشق، جان ما شیدا کرد

 

دعای توسل

توسل کنم بر درت با نیاز
که جز تو ندارم به عالم جهاز
به یک جلوه از نور رویت مرا
رهان از غم و درد و رنج و گداز

 

دعای کمیل

ای زمزمه‌ی کمیل، در خلوت و شام
بشکن قفس تنگ دلم از هر دام
با نور دعاست،  جان و دل افروزد
در گوش نواز، نغمه‌ی عشق، سلام

 

دعای عهد

با عهد تو، ای یار، دلم خندان است
هر لحظه ز نور، روشن و تابان است
در کون و مکان، یاد تو عالم گیر
در سینه‌ی ما، عشق تو جوشان است

 

 

دعای مجیر

چون بنده ز تقصیر پشیمان گشتم
با اشک ندامت به دامان گشتم
ای خالق رحمت، مرا بنگر نیز
یک لحظه نظر کن، که نالان گشتم

 

دعای جوشن کبیر
ای داور بر حق، خطاها بخشا
بر بنده‌ی خود، این نواها بخشا
من غرق گناهم، به نگاهی بنواز
ای دیده‌ی لطف تو، ما را بخشا

 

 

دعای افتتاح
ای عقل بیا، هر زمان باید رفت
دل را به وصال، شادمان باید رفت
دل مست وصال و باده‌ی معشوق است
در خوان کرم، بی‌نشان باید رفت

 

 

دعای سمات
در سینه ز عشقت شررها دارم
در وادی عشق، یار یکتا دارم
با نام تو از دام بلا رَست دلم
جز درگه یار، من کجا را دارم

 

 

دعای عرفه
در سینه‌ی من، آتشی از غم‌ها
لبریز ز اشک، جام دل شد دریا
عرفه است نوای دل و ذکر یزدان
دل بی‌خبر از خویش، خدا را پیدا

 

 

دعای ندبه

 در سینه ز داغ، من شررها دارم

چشمی ز فراق، چون گهرها دارم

در ندبه ز هجر تو فغان آمد دل

چون شمع، ز سوز تو سحرها دارم

 

 

 

دعا(۲)

 

 

دعای ابوحمزه

ای آن‌که به درگهت سرافکنده منم
افتاده ز پای، سخت شرمنده منم
گر رحمت خویش بر نگیری در من
ویران ز گناه، غرق و وامانده منم

 

دعای فرج

دل را به دعا، نور یزدان پر کن
از عشق فرج، مهر و احسان پر کن
در سایه‌ی تو، عالمی روشن شد
چشمان مرا نور جانان پر کن

 

دعای عشرات
یا رب ز کرم، درِ نجاتم بگشا
رحمت به دلِ بی‌ثباتم بگشا
با ذکر عشرات، سوی تو آمده ام
ای صاحب عفو، بر صلاتم بگشا

 

 

دعای نور
ای نور تو در زمین و در افلاک است
بر روح و دلم بتاب ، چون غم‌ناک است
در جان و زبان و دیده‌ام روشن شو
ای نور تو در قلوب و در ادراک است

 

دعای عدیله
یارب! به وصال آل طاها برسان
دل را به صفای نور زهرا برسان
در آخر عمر، بی‌عدیله ز جهان
با مهر علی به سوی مولا برسان

 

 

 

دعای مباهله
یارب! ز رهت مرا سرافراز نما
با مهر علی دلم پر از راز نما
جانم به ولای آل طاها بگذار
حق را ز میان باطل، اعجاز نما

 

دعای سباسب
ای سبا بفرست رحمت از خدا،
تا که گردد دل پر از نور و صفا.
تا بشوید دل ز غصه، از گناه،
همچو باران آن ببارد با دعا.

 

 

دعای صباح
ای مبدا نور،  صاحب کون و مکان
ای خالق عرش، مشعل نور جنان
در هر نفسی نام تو می‌خوانیم
با رحمت خویش، صبح ما کن شادان

 

دعای استغاثه
ای داد ز غم، به سوز و آهی برسم
بر درگه تو،  به یک نگاهی برسم
ای مونس و یار، جان ما را دریاب
تا در شب تار، سوی راهی برسم

 

دعای یستشیر
ای نُورِ تو روشنیِّ جان است همه
ای لطفِ تو، مرهمِ فغان است همه
بر درگهِ رحمتت پناه آوردم
حق چاره‌ ی درد بی‌امانِ است  همه

 

 

مجموعه رباعیات ده گانه دعا(۳)

 

دعای شعبانیه

الهی ز عشقت دلم بی‌قرار
ز شوقت دلم هست در انتظار
بده دیده‌ای، جلوه‌ای کن مرا
که جز تو ندارم به دل هیچ یار

 

 

 

دعای مشلول

بگشا گره از دل و روانم، یا حق
رحمی بنما، به روح و جانم، یا حق
دستم به دعا سوی یزدان باشد
یک دم بنگر، که ناتوانم، یا حق

 

 

دعای مقاتل
ای خالق بی‌کران و دادار جهان
ای نور رهایی ز غم و رنج زمان
در عجز وجود خویش فریاد زنم
یا رب، به توام امید در هر دوران

 

دعای شفا
ای  خدای همگان، ما یاری
صاحب عفو و کرم، غمخواری
درد و بیماری ما درمان کن
ای شفا بخش دل و بیماری

 

 

دعای مستجار
یا رب، ز گناهم به کجا رو آرم؟
بر درگه تو، بی صدا رو آرم
این دل به غم و تیرگی آلوده شده
بگشای دری به بینوا رو آرم

 

دعای ام داوود
ای خالق جان،زخم دل درمان کن
از لطف و کرم، هر زمان احسان کن
ای فارغ از درد و غم و هر سختی
راز دل ما، بر کسان پنهان کن

 

دعای صحیفه
ای خالق دل، از خطایم بگذر
در طول زمان، از جفایم بگذر
جاری بنما رحمتت را بر من
راهی بنما، رهنمایم بگذر

 

 

دعای علقمه
ای علقمه! عاشقانه پیمودی راه
با خون خودت نوشتی اسرار نگاه
در موج بلا شکفتی از عشق حسین
چون رود روان به کربلا رفتی گاه
 

 

دعای آل یاسین
ای شافع روز محشر و روز حساب
ای آل رسول، منجی رنج و عذاب
ای اهل کرم، مظهر لطف و سخا
ای اهلِ جلال و معرفت، ما دریاب

 

 

دعای مجیر
ای داده امان بر ضعیفان، یا رب
رحمت بفرست بر فقیران، یا رب
که لطف تو بی‌کران و بی‌پایان است
از مهر خودت ، ده فراوان، یا رب

 

 

مجموعه رباعیات دعا(۴)

 

دعای فتح
ای فتح دل و جان ، ز تو آگاه شدیم
در سایه‌ی عشق، سوی درگاه شدیم
هر قفل که بر جان و دلم بود گران
با یاد تو وا گشت، به همراه شدیم

 

دعای خضر
ای آنکه به قدرتت جهان حیران است
ذات تو ز ادراک بسی پنهان است
در کشف گره‌های جهان مشهوری
یاد تو گشاینده‌ی هر زندان است

 

دعای اسمای حسنی
رحمت بی حد حق در عالم است
مهر حق از خلقت و از آدم است
نور حق جاری به دل ها گشته است
هادی و منجی پیمبر خاتم است

 

 

دعای حرز
حرزت سپر از تیرِ بلاها باشد
چون چتر نجات در بلایا باشد
از چشمِ بد و شرّ زمانه ایمن
عالم ز خطرها به دعاها باشد

 

دعای جامعه
ای جان جهان، امام هر آیینه
نور دل و روح مؤمن و بی‌کینه
در محضر عشق، جامعه را خواندم
دیدم که تویی امام هر آیینه

 

 

دعای ناحیه  مقدسه

ای وارث خون پاک آل طاها
ای منتقم از ستمگران دنیا
در ناحیه خواندم و به اشک آلودم
دیدم که تویی امام عالم بر ما

 

 

 

دعای مکارم اخلاق
ای خالق لطف و مهر و عشق و ایثار
آموز دلم، طریق اخلاص و وقار
بر دوش من آویز ردای کرمت
تا پر کشم از خود،  به سوی دیدار

 

دعای امین‌الله
در روز وصال و محشر عشق و یقین
محروم مکن ز رحمتت بر مسکین
از کوثر عشق جرعه‌ای نوشانم
این دل ز فراق در غم است و غمگین

 

دعای معراج

الهی به معراجِ عشق و صفایت
به عرشِ جلال و جمال و بقایت
به آن نورِ رحمان که بر عرش تافت
ببخشا گناهم به لطف و عطایت

 

دعای افطار

الهی به روزی که افطار شد
گنهکار دل سوی دربار شد
ببخشا خطاها ز الطافِ خویش
که این بنده از عشق، بیمار شد

 

 

مجموعه رباعیات  دعا(۵)

 

دعای توبه
ای دل ز گناه روی برگردان، زود
در بحر خطا، غرق و سرگردان، زود
از لطف خدا مشو تو نومید، که او
بخشد گنهت چو توبه آری جان، زود

 

دعای زیارت وارث
با یاد حسین، دل ز غم شیدا شد،
در هر قدمی، عشق او پیدا شد،
در دشت بلا، حقیقتی شد روشن
مکر و دغل اهل خطا رسوا شد

 

 

دعای غفران
هر لحظه دلم به سوی تو پر زد، زود
از چشمه‌ی لطف، بر دلم در زد، زود
غفران تو چون نسیم در باغ امید
بخشای مرا که عاشقم بر زد، زود

 

 

دعای زیارت اربعین
با یاد حسین، دل ز غم شیدا شد،
در دشت بلا، عشق حق پیدا شد،
هر زائر راه کربلا با اخلاص،
در وادی عشق، قطره‌ای دریا شد.

 

 

دعای زیارت عاشورا

با یاد حسین دل چو دریا شد، زود
جان بر سر عشق کربلا شد، زود
از لعل لبش سلام عاشورا ریخت
دل زمزمه کرد و دیده شیدا شد، زود

 

 

دعای عید غدیر

در عید غدیر، نور حق جلوه‌گر است
بر عالم و آدم ز علی، تاج سر است
با خطبه‌ی عشق، مصطفی گفت صریح
بعد از من و او، ولایتش رهگذر است

 

 

دعای عید قربان
عید است و به تسلیمِ خدا باید زیست
با عشق به دریای بقا باید زیست
قربانی نفس، عید قربان باشد
در سجده‌ی خونینِ رضا باید زیست

 

دعای صلوات شعبانیه
با نور خدا، آل احمد آمد
کز معدن وحی، نجم سرمد آمد
سرچشمه‌ی علم، آل احمد باشد
در بزم وصال، نور بی حد آمد

 

 

دعای وداع
ای ماه خدا، ز دیده پنهان گشتی
از بزم وصال، غرق طوفان گشتی
رفت از کف ما نسیم آرام وصال
در سفره ی حق، دوباره مهمان گشتی

 

 

سراینده

دکتر علی رجالی

۱۴۰۴/۱/۱۰

 

مجموعه رباعیات دعا(۳)

باسمه تعالی

دعای شعبانیه

الهی ز عشقت دلم بی‌قرار
ز شوقت دلم هست در انتظار
بده دیده‌ای، جلوه‌ای کن مرا
که جز تو ندارم به دل هیچ یار

سراینده

دکتر علی رجالی