شرحی بر رباعی مستی

باسمه تعالی
یک رباعی(۵۱)

مستی
مستی ما، مستی از جام ولاست
مستی فرهاد بر شیرین کجاست؟
مستی ما بی خود از خود گشتن است
مستی ما از می وحدت لقاست
سراینده
دکتر علی رجالی
 
شرح:
"مستی ما، مستی از جام ولاست"

   «جام ولا» اشاره به عشق و دوستی الهی دارد. «ولا» در عرفان و معنویت اسلامی، مقام قرب به خداوند و دوستی با اوست. این مستی، مستی عرفانی است که از درک و شهود حقیقت الهی حاصل می‌شود و با مستی حاصل از شراب مادی تفاوت دارد.

"مستی فرهاد بر شیرین کجاست؟"

در این مصرع، شاعر مستی عرفانی خود را با مستی عاشقانه‌ی فرهاد مقایسه می‌کند و آن را در برابر عشق الهی کم‌ارزش‌تر می‌بیند. فرهاد، نماد عاشق زمینی است که مست عشق شیرین شد و جان خود را بر سر این عشق گذاشت، اما این عشق همچنان محدود به دنیای فانی است.

"مستی ما بی‌خود از خود گشتن است"

در عرفان، مستی واقعی زمانی رخ می‌دهد که فرد از خود (نفس، خودپرستی و هویت فردی) بی‌خود شده و در ذات الهی غرق شود. این نوع مستی با رهایی از خودخواهی و تعلقات دنیوی همراه است، برخلاف مستی ظاهری که زوال‌پذیر است.
"مستی ما از می وحدت لقاست"
د ر اینجا، شاعر علت و غایت مستی خود را بیان می‌کند .«می وحدت» همان شراب وحدانیت و حقیقت مطلق است. «لقا» به معنای دیدار و وصال است. در عرفان اسلامی، غایت سلوک عرفانی رسیدن به دیدار (لقای) الهی است.

تهیه و تنظیم
دکتر علی رجالی( دانشگاه اصفهان )
alirejali.blog.ir
۱۴۰۴/۱۰/۲۶
RejaliMathematicsChannel@